
ma Ommen 
mate het weven vordert, wordt het afgeweven gedeelte telkens tusschen de twee 
deelen van de saete doorgehaald en vastgeklemd, zoodat de weefster het in hare 
magt heeft om de plaats, waar het reeds afgeweven doek begint, onder haar 
onmiddellijk bereik te houden, en de ketting langzamerhand over hare geheele 
lengte van inslagdraden wordt voorzien. Uit hetgeen hier omtrent het weef- 
toestel is opgemerkt, blijkt hoe gebrekkig de inrigting daarvan is. Het weven 
gaat dan ook uiterst langzaam. Voor een gewoon stuk lijnwaad, van eene 
breedte van ruim eene Amsterdamsche el en eene lengte van vier ellen, besteedt 
men een tiental dagen. Het lijnwaad is grof, doch zeer duurzaam en sterk. 
In den laatsten tijd gaat de weverij, bij den grooten invoer van Europeesch 
lijnwaad, zeer achteruit, 
Een andere tak van nijverheid, welke ook door de vrouwen, hoewel minder 
algemeen, wordt uitgeoefend, is het weven van kadoet (stroolappen) en het 
vlechten van matten, als ook het spinnen. Tot dit laatste bezigt men de vezels 
uit de bladeren van den wilden ananas of uit den bast van den ganemoe (gue- 
tum gnemon). Het toestel om te spinnen, tolon geheeten, is zeer eenvoudig en bestaat 
uit een halven bol of liever uit een bolvormig segment, van zwaar hout, meestal 
ijzerhout, vervaardigd. Loodregt op het middelpunt van het platte vlak van 
dit segment is een houten steel ter lengte van een paar palmen bevestigd, aan 
het uiteinde van een haak voorzien. Men draait alvorens van de te spinnen 
vezelen een eind garen tusschen duim en de beide voorvingers en bevestigt dit 
‚nu aan het haakje van den steel van den tolon. Door nu dezen steel snel 
tusschen de palmen van beide handen te rollen, deelt men aan het bolvormig 
segment eene draaijende beweging mede, zoodat dit, hoe gebrekkig dan ook, het 
rad van het spinnewiel vervangt en men beginnen kan met de vezelen af te spinnen, 
zoolang totdat de beweging eenigszins begint te verflaauwen, wanneer hetzelfde 
‚proces zich weder herhaalt. 
Over den handel bij den Alfoer moeten wij ten slotte nog met enkele 
woorden spreken. Deze handel wordt voornamelijk gedreven met burgers van 
Amboina en is in den volsten zin des woords nog een ruilhandel. Geld is bij 
de Alfoeren niet gangbaar; alleen twee-en-een- halven- gulden- stukken worden 
uu en dan in ontvangst genomen, daar men deze wel als sieraden bezigt. De 
voornaamste producten van invoer zijn lijnwaden, potten en pannen, borden, 
schotels en kommen van grof aardewerk, geweren, kruit en lood, messen en 
dergelijke. Uitgevoerd worden tabak, rijst, hoton, damar, aardappelen en nu 
en dan ook varkens. De Alfoer is bijzonder kooplustig en gaat bij het hande- 
len met de grootste onnmadenkendheid te werk. De producten van jaren arbeids 
worden dikwijls in weinig tijds verruild tegen de waren, welke door de han— 
delaren worden aangevoerd en welke deze, speculerende op den kooplustigen 
geest van den Alfoer-en op diens kortzigtigheid, tegen niet zeer billijke prijzen 
van de hand zetten. Vooral op het bezit van lijnwaden en aardewerk is de 
