—— Dan 
gebieder. Met deze benaming spreekt o. a. de Alfoer zijne regenten aan; ook 
oude en eerwaardige personen worden met deze benaming aangesproken. Ama 
en ina befeekenen vader en moeder; opo ina en opo ama beteekenen echter 
bepaaldelijk voorouders. Evenzoo de woorden amoro en inaro, de meerveuds- 
vormen van ama en ina. 
25. Ad pag. 23. De vereering van geesten en zielen der afgestorvenen 
vindt men bij verscheidene stammen in den Archipel terug, o. a. bij de bewo- 
ners van het eiland Boeano, waar kleine vaasjes of urnen, boeli-boeli geheeten, 
tot verblijfplaats dier geesten strekken (Med. v. w. h. Ned. Zend. Gen. DI. IV, 
blz. 77 en volg), bij de Alfoeren van West-Ceram, die de hulp der afgestorve- 
pen inroepen, wier zielen volgens hunne voorstelling in de lucht, in de nabij 
heid der vroeger door hen bewoonde plaatsen, zweven (zie Tijdschrift v. h. 
Bat. Gen, Dl, XVI, blz. 156 en 180), bij de Alfoeren van Bolaäng Mangondou 
(Med. v. w. h. Ned. Zend. Gen, Dl. XI, blz. 255) en bij de Alfoeren in de 
Minahasa (Graafland, de Minahasa, Dl I, blz. 99, volg); verder bij de Alfoersche 
bevolking van Timor (de Hollander, Land- en Volkenkunde, Dl. II, ‘blz. 528), 
bij de Tinember-eilanders en bij de heidensche bevolking van Loesong. Op- 
merkelijk is de overeenkomst in de benaming dier geesten, daar zij op Timor, 
evenals op Boeroe, nitoe's en op Doesong anito’s heeten. Ook in den gods 
dienst der Batak’s staat de vereering van de geesten der voorouders op den 
voorgrond (zie Tijdschrift v. N. IL, 1870, blz. 288 en volg.) en in het algemeen kan 
men zeggen, dat dit het geval is in den godsdienst van alle Polynesische volken. 
26. Ad pag. 24. - De woorden nang’inaro en nang’amaro moeten eigenlijk 
zijn nango inaro en nango amaro. Nango is het bezittelijk bijvoegelijk voor— 
naamwoord, 1° pers. enkelvoud. d 
21. Ad pag. 25. Zoo heb ik de uitdrukking lalen vertaald, Het woord 
lalen beteekent eigenlijk iets, hetgeen zich binnen iets anders bevindt, dat door 
iets anders omsloten wordt. Zoo beteekent lalen hart, pit eener vrucht, ook 
de inhoud van het een of ander, bv. van eene flesch, enz. 
28. Ad pag. 27, Ook op Ceram, treft men vele plaatsen aan, die heilig 
zijn. Die plaatsen, tampat pamali of maon geheeten, worden ook als de gelief— 
koosde verblijfplaatsen van de zielen der afgestorvenen beschouwd en, even als 
op Boeroe, worden de offeranden aan de geesten op die plaatsen gebragt en 
moet men zich naar de plaatsen begeven, wanneer men die geesten raadplegen 
wil, De heer von Rosenberg deelt omtrent die tampat’s pamali in Dl. XVI v. 
h. Tijdschrift v.-h. Bat. Gen., bla. 179 en 180, eenige lezenswaardige bijzon— 
derheden mede. Het poto en koin is overigens blijkbaar verwant met het pe- 

