galmen, en den hoorder doen huiveren en toch wegsleepen en boeijen. Volmaakt 
toepasselijk zijn hierop de woorden van den Engelschen dichter: 
„It rose, that chanted mournful strain, 
„Like some lone spirit’s o’er the plain: 
„’t Was musical, but sadly sweet, 
„Such as when winds and harp—shings moet, 
„And take a long unmeasured tone, _ 
„To mortal minstrelsy unknown.” (Byron, the siege of Corinth). 
44, Ad pag. 41. Het zingen van Maleische pantoen’s heet mandoeng. 
De wijze, waarop het zingen van die pantoen’s te Kajeli geschiedt, komt geheel 
overeen met hetgeen daaromtrent door Abdallah in de beschrijving van zijne 
reis van Singapoera naar Kalantan medegedeeld wordt (blz, 119 der uitgave 
van Prof, Pijnappel). a 
45. Ad pag. 4l. Dr. de Hollander (Land- en Volkenkunde van N.O0.L., 
DI. IJ, blz. 445) spreekt ook van een dans op Ternate, die lego-lego heet, doch 
geeft er overigens geene beschrijving van, zoodat ik niet oordeelen kan in hoe- 
verre de lego op Boeroe met de lego-lego van Ternate overeenkomt. 
46, Ad pag. 43, Voor de lezers, die deze opgave eenigszins overdreven 
mogen vinden, diene, dat op het kleine eiland Keffing, met eene bevolking van 
1400 zielen, aan dezelfde pokkenepidemie, in zes maanden tijds, ruim 500 
menschen bezweken (Van der Crab, de Moluksche Eilanden, blz. 63). Te 
Kajeli verminderde de Mohammedaansche bevolking door de pokziekte van 1489 
op 1174, dus met ruim !/,. Daar hebben èchter de pokken op verre na niet 
in die mate gewoed als bij de Alfoeren. Bij de Mohammedanen was ook bij 
het uitbreken der pokziekte, de vaccine reeds ingevoerd, bij de Alfoeren echter 
niet. Te verwonderen is het dus niet, dat de sterfte bij dezen zooveel grooter 
was. Het is zeker een verblijdend verschijnsel, dat de vaccine een gereeden 
ingang bij de Alfoeren heeft gevonden en hoe langer hoe meer vorderingen onder 
hen maakt. De Alfoer koestert eene bovenmatige vrees voor de pokziekte, zoo— 
dat hij iedereen, die daardoor aangetast wordt, geheel aan zijn lot overlaat. 
Hetgeen de heer van der Crab t, a. p. opmerkt, omtrent de vrees, die de in- 
lander voor de pokken aan den dag legt, is zoo mogelijk nog in hoogeren graad 
op de Alfoeren van Boeroe van toepassing. | 
47. Ad pag. 43. Hetgeen de heer Graafland in zijn werk over de Mina- 
hassa, Dl. I, blz. 174 vgg., over de verwaarlovzing en verkeerde behandeling 
van kleine kinderen schrijft, is volmaakt toepasselijk op de Alfoeren van Boeroe. 
Men vergelijke ook hiermede Wallace, the Malay Archipelago. Vol I, p. 257. 
