
ma IJ] 
en de voortbeweging is schuivende. Ook zijn er komieke dansen, waarbij 
sprongen en ook mimiek gebruikt wordt. Deze maakten den meesten, althans den 
levendigsten opgang. In Nagasariboe zagen wij de voorstelling eener wervende 
liefde, waarin na veel hoop en teleurstelling eindelijk de trouw beloond werd. 
De kampoengs zijn meestal omsloten door een heg van levende bamboe, 
waarbinnen de huizen tusschen vrucht— of schaduwboornen regelmatig verspreid 
liggen. Binnen de kampoeng zijn ook de indigo—, tabaks— en groentetuinen, ja 
zelfs djagong- en padivelden, zooals in Soeka. In het ovgvallend zijn de hooge 
houten schermen tot het droogen van djagong. Voorts ontbreken nimmer de 
hoog uit den grond opgebouwde opene loodsen, waarin twee of vier zware 
balken met uitgeholde gaten om de rijst te stampen, noch de balei, even zulk 
een loods, maar meer versierd. Niettegenstaande zijn: naam, dient de balei 
niet tot geregtszaal, maar tot het verblijf van vreemde bezoekers, die in de 
huizen geen onderkomen hebben gevonden. Tusschen de zoldering en het dak 
wordt meestal ‘het geraamte van den overledenen panghoeloe bewaard, ofschoon 
daartoe ook wel een afzonderlijk gebouwtje bestemd wordt, zooals te Soeka het 
geval was. De wegen of ruimten tusschen de huizen zijn meestal van gras 
ontdaan, echter niet door de bewoners, maar tengevolge van het loopen van 
het vee. 
Vele kampoengs hebben een bevallig aanzien. Bij het binnenrijden hadden 
wij van een kleine hoogte een zeer schoon gezicht op Nagasariboe met den 
achterliggenden Singgalang. Door Bakoelbösie loopt een breede weg met over- 
hangende boomen en den sierlijken boeloe-betong. Desgelijks te Serboedjandi, 
waar bij den uitgang de huizen ordelijk gerangschikt waren en het landschap 
wederom zichtbaar was. Door Soeka liepen wegen aan weerszijden door heggen 
afgescheiden. Baroe djahei is van nature sterk gelegen. Aan de zijde, van waar 
wij kwamen, loopt een diepliggend stroompje langs welks steilen oever wij af- 
daalden. Aan den overkant verheffen zich op geringen afstand aan elkander 
geslotene heuvels, wier toppen met Koeboe’s zijn bezet. Aan de andere zijde 
liep de kampoeng zonder eenige bescherming uit in de vlakte, Men zeide ons,’ 
dat men van dien kant geen vijand verwachte. Ténggieng is bepaald een ves- 
ting. Zij is oingeven door een dubbelen muur van groote op elkander gevleide 
steenen, nog versterkt door dwarsmuren en digt geplante boeloe—betong, terwijl 
de steenen gangen, die den toegang verleenen, aan de binnen: en aan de bui- 
tenzijde met stevige houten deuren zijn afgesloten. Ook in de kampoeng zijn 
zulke muren en gangen tegen een aanval van binnen. Daar Tênggieng aan den 
voet van een heuvel gelegen is, hoog en steil genoeg om van den top de kam- 
poeng met steenen te verpletteren, kwam mij de geheele versterking nutteloos 
voor; men zeide, dat boven de vesting door Koeboes beschermd werd. Het mag 
hier aangemerkt worden, dat in de nabijheid van vele kanrpoengs zulke Koeboes 
gevonden worden, waarover later. 
