me 3 
Die de Onderste zijt, stijg op! 
Die de Middelste zijt, zet u neder! 
Leer en zegen mijl” 
Een goeroe verhaalde mij aldus den oorsprong der geneeskunde, 
Ia den beginne was er niets. Alleen de aarde, die was er. 
Er kwam een man, Sadoeaman, uit de wolken nedergedaald. Van het 
Westen kwam Si Radja boelan, van het Oosten kwam Si Radja boelan poekoel 
tjàpi, Alle drie waren het mannen, 
Op Sadoeaman stond eene vrouw, Si Dajang, te wachten te Tanahbrani, 
Daar bouwde hij eene stad en die stad werd zeer volkrijk. 
Si Radja boelan poekoeltjapi nu begeerde de vrouw, maar de vrouw wendde 
zich van hem af. Toen bedacht hij een list; hij zocht een witten haan en be- 
werkte dien met tooverspreuken, dat de vrouw dien haan zoude begeeren, 
Toen de vrouw dien haan zag, begeerde zij hem en zij zeide tot Radja 
boelan: „Vang dien haan voor mij!” 
Maar de haan vloog immer verder en Radja boelan kon hem niet meester 
worden. De haan vloog over de zee. De vrouw zeide: „Vang hem mij toch.” 
Si Radja boelan -ging toen in de zee en hij stierf, 
Toen Si Dajang weer te huis was gekomen, kwam de moeder van Si Radja 
boelan en vroeg haar: „Waar is mijn zoon.” „Uw zoon is niet terug”, zeide 
Si Dajang; ‚geef mij planten, dat ik die plante, opdat uw zoon terugkeere,”’ 
Toen zeide de moeder van Si Radja boelan: „Welke planten wilt gij planten ?”, 
en Si Dajang antwoordde: „pisang en boengaraja.” 
Na eenigen tijd kwam de moeder van Si Radja boelan weder en zeide: „De 
pisang draagt reeds vruchten, de boengaraja draagt reeds bloemen, waar blijft 
mijn zoon?” „Vraag het aan den gëndang, de seroenei, den gong en de tjananc”, 
zeide Si Dajang. Toen ging zij naar de rivier om te baden. 
De moeder van Si Radja boelan volgde haar en zeide: „Laat deze olie in dit 
kommetje droppelen”. Het waren slechts twee droppelen. Vervolgens zeide de 
moeder: „Gij hebt twee droppelen in dit kopje laten vallen; hoe komt het, dat 
zij verdwenen zijn?” „Kom mede naar huis”, zeide Si Bajong, „daar kunnen 
wij uw kind roepen en hem bevredigen.” 
Toen zij te huis gekomen waren, speelde Si Dajang op de gèndang en 
danste zij. Terwijl zij danste kwam de bégoe van Si Radja boelan in haar 
ligchaam, en toen eerst wist de moeder, dat haar zoon gestorven was. Ver- 
volgens vroeg Si Dajang om pisangs, meel, klappernoten en kippen, en nadat 
zij gegeten had, keerde de bégoe naar de lucht terug. 
Vervolgens zeide Si Dajang: „Moeder, ween niet „Hoe zoude ik niet 
weenen *” antwoordde de moeder; „hij vraagt mij te sterk om bevrediging.” 
„Wat hij vraagt, zal ik den verschrikte wel zenden”, zeide Si Dajang, 
1 
. 
kdenk vana 
