
on 
het sap van geneeskrachttige kruiden en bladeren.” Nadat dit was gedaan, 
sprak het kind den volgenden dag. „Wat zal uw belooning zijn, dat gij spreken 
kunt?”, vroeg één-span-en-twee-duim. Het kind zeide: „Maak mij het 
afbeeldsel van een haan in goud. Dat zal mijn belooning zijn.” Toen maakte 
„de kleine man het beeld en gaf het hem, Toen vroeg het kind: „Wat is 
mijn marga?” „Gèönting”, zeide èén-span-en-bwee-duim. „Mijn vaders marga 
is Gèënting. Wat is mijn braibrai (de marga van mijne moeder)?” vroeg het 
kind weder. Toen zeide de kleine man: „Pranginangin.” 
Achtereenvolgens kregen toen de vier andere paren ook zonen, die niet 
spreken konden, en het ging hun daarmede, evendls het het eerste paar ge 
gaan was; alleen de belooning en de margas verschilden. Bij het tweede paar 
was de belooning een pisaw kalasan kànakkànak (een degentje), de marga 
Pranginangin, de braibrai Sembiring: bij het derde paar de belooning een 
Kétjapi (een muziekinstrument), de marga Sömbiering, de braibrai Tarigan; 
bij het vierde paar de belooning een saroenei (klarinet), de marga Tarigan, 
de braibrai Karawkaraw; bij het vijfde paar de belooning een pistaka (ge— 
neeskundig geschrift), de marga Karawkaraw, de braibrai Gënting. Den vol— 
genden keer werden uit alle paren dochters geboren. Toen nam de zoon van 
het oudste paar de dochter van het tweede paar tot vrouw, de zoon van 
het tweede paar de dochter van het derde, en zoo vervolgens. 
Later hebben de marga’s zich over het land verspreid en zich vermengd, 
hebben achter haar namen bijnamen gekregen naar de plaatsen, waar zij ge— 
vestied waren. De vijf oorspronkelijke stammen heeten marga toeha, de on 
derstammen marga sengoedak, 5 
Sanina wordt in het Maleisch verklaard door saninik en moet dus be- 
teekenen: van dezelfde stamouders; het wordt gebruikt voor bloedverwanten, 
in engeren zin voor broeders. Onder anakberoe verstaat men de schoonzonen 
of ook de schoonbroeders. De beteekenis van de sanina en anakberoe in het 
Battaksch volksleven zal in het vervolg blijken. Laten wij eerst een blik slaan 
op de inrigting van het bestuur. 
De dorpen zijn onderscheiden in de overheerschende, die den naam van 
kampoeng dragen, en de afhankelijke, die doesoen worden genoemd. Beider be- 
stuur bestaat uit een panghoeloe, een sanina en een anakberoe. Dit is het grond- 
denkbeeld, dat men in de doesoens meestal getrouw terugvindt, maar in de kam- 
poengs uitgebreid en gewijzigd is geworden, Onder de kampoeng-panghoeloes 
zijn er, die de titels sibaja en radja dragen, De sanina en anakberoe zijn 
echter niet naar de beteekenis hunner namen broeders en zwagers; die betrek- 
kingen zijn erfelijk geworden in hun geslacht en stammen, en zelfs is het verboden, 
dat de sanina van dezelfde marga sangoedak zij als de panghoeloe. De erfelijke 
sanina is tevens hoofd van de broeders en neven, der eigenlijke sanina, en de 
erfelijke anakberoe van de zwagers, der eigenlijke anakberoe. 
