aa GE ae 
\ 
vereenigen de Battakkers zich gaarne om pantoenste zingen. Eene vrouw zingt 
voor en het koor, in een kring rondom haar gezeten, valt in. 
Na den Battakker te hebben gade geslagen in de openbare uitingen van 
zijn volksleven, blijft ons nog over hem te beschouwen in de inniger betrek 
kingen van het huisgezin, waarvan de grondslag uitmaakt het huwelijk. 
Het huwelijk der Battakkers is naar zijn vorm eenvoudig een koop. De 
vrouw. wordt van haar vader gekocht; zij wordt daardoor eigendom van haar 
man en gaat ook als erfenis over. Het aanzoek doet de anakberoe van den 
bruidegom bij den vader van de bruid. Wordt het aangenomen, en is de jonk— 
man uit een andere plaats, dan zoekt de panghoeloe iemand van ’sjonkmans 
marga, die voor zijn mogelijke misdaden en vijandelijkheden borg spreekt. Is 
deze gevonden, dan heeft hij vrijen toegang en kan zelfs in de kampoeng komen 
wonen. De toestemming van den vader is echter niet het eenige vereischte; 
nog andere omstandigheden kunnen den voortgang van het huwlijk beletten. 
_ Vooreerst mogen leden van dezelfde marga niet te zamen in het huwelijk treden. 
Dit is een strenge regel, zonder uitzondering voor hoog of laag. De leeftijd der 
aanstaande echtgenoote is geen beletsel, kinderen, zoowel zonen als dochters, 
kunnen op elken leefdtijd uitgehuwelijkt worden. Voorts is de toestemming noodig 
van de jonge dochter, die van een weduwe natuurlijk niet. Ook de toestem— 
ming van des zoons vader is geen vereischte, maar wel van den anakberoe, 
die het regt heeft haar te huwen. Het is hier aldus mede gelegen. Wil een 
panghoeloe zijn dochter uithuwelijken aan een ander dan den anakberoe, dan 
moet hij van dezen, namelijk van den paughoeloe anakberoe, vooraf de toestem= 
ming vragen, die kan geweigerd worden. Het is eigenlijk de pligt van den 
anakberoe haar te huwen, en het is beschamend voor een jong meisje, indien 
de anakberoe haar weigeren; doch deze worden daardoor niet strafbaar noch 
tot schadevergoeding verpligt. Huwelijkt daarentegen de panghoeloe buiten den 
anakberoe om. eene dochter uit, dan betaalt hij den anakberoe voor de eerste 
maal $ 3 en- voor elke volgende maal $ 1, hetzelfde of laatstgenoemde reeds 
met een dochter van hem gehuwd is of niet. Aan den eigenlijken anakberoe 
moet ook de toestemming gevraagd worden, maar bij verzuim daarvan wordt 
de vader, laat hij hoofd wezen of onderhoorige, niet gestraft. 
Weigert een jong meisje om met den anakberoe te trouwen, dan betaalt 
haar vader haar het „loon van huwen” uit; hij geeft haar $ 2. Wordt zij 
daardoor niet overgehaald, dan dwingt hij haar door haar te binden of in het 
blok te zetten en levert haar aan den afiakberoe over. Is het niet de anak— 
beroe, dien zij afwijst, dan gaat het huwelijk niet door. 
Is de toestemming verkregen, dan wordt een termijn gesteld, waarbinnen 
de koopprijs betaald moet zijn en een tijd bepaald voor de huwelijksvoltrekking. 
Die prijs is voor eene dochter van den gemeenen man $ 44, voor die van ge- 
\ 

