
a Aen 
ringere hoofden $ 60, voor die van een aanzienlijk hoofd $ 80 en voor b.v. een 
‚ dochter van den panghoeloe djoeloear te Sibraja of een Sibaja $ 120, en wanneer 
vreemdelingen komen als van Tébatëba $ 200. De stand van den bruidegom 
heeft op den prijs geen invloed. Hij wordt betaald aan hem, die de toestemming 
heeft verleend, n. l. den vader of bij ontstentenis den oom van de bruid, en 
wordt grootendeels ter bekostiging der feestelijkheden aangewend. 
Tot uitzet ontvangt de vrouw van haar vader een paar padoengpadoeng, 
„een simata (halsketen), een matjo (namelijk de waarde er van, $ 2), de pe- 
narah ($ 2 geleidegeld naar haar man) en het loon van huwen (ook $ 2). 
Als het huwelijk afspringt, dan moet den panghoeloe daarvan kennis ge- 
geven worden en indien het is door den wil van den bruidegom, zoo moet 
deze $ 4 vergoeding betalen; de bruid, indien van hare zijde de verloving 
verbroken wordt, $ 2. De koopprijs, zoo die reeds ontvangen was, wordt 
teruggeven. Blijft de bruidegom tot twee- of driemaal toe op den voor het 
huwelijk vastgestelden tijd weg, dan kan de koopprijs niet teruggevorderd worden. 
Komt geen hinderpaal het geluk der aanstaande echtgenoten in den weg, 
dan begeleiden de mannelijke en vrouwelijke verwanten en genoodigde vrienden 
van den bruidegom hem des daags of des nachts, zoo mogelijk onder muzijk, 
naar het huis der bruid, waar zij met een maaltijd worden afgewacht. Nadat 
deze afgeloopen is, heeft de echtverbintenis plaats. De panghoeloe of zijn ver 
vanger geeft daartoe eerst zijne toestemming met de volgende woorden: „De 
prijs is betaald, aan alle vereischten is voldaan, niets houdt hun verbindtenis tegen, 
huwt hen.” Daarop neemt de vader van den bruidegom het woord en zegt: 
„Deze mijn zoon is thans de uwe, deze uwe dochter is thans de mijne”, en 
antwoordt de vader der bruid, tegen wien het gerigt was: „Zoo zij het. 
Onze kinderen willen wij onderrigten; als mijn kind iets verkeerds doet, zoo sla 
haar.” De aanwezigen bestrooijen het paar met ontbolsterde rijst onder het 
roepen van Heil! Heil! Daarmede is de plegtigheid geëindigd en het feest 
afgeloopen; de verwanten en vrienden van den bruidegom. keeren naar hunne 
woningen terug; de jong getrouwde man blijft ten huize van zijne echtgenoot. 
De jonggetrouwden gaan vervolgens wonen in de kampoeng, waar de 
ouders van den man of in die, waar de ouders van de vrouw wonen, naar 
welbehagen, of eigenlijk in welke kampoeng of in welk huis zij verkiezen; 
want het mag herinnerd worden, dat de zamenwoning in hetzelfde huis geheel 
berust op vrije overeenkomst en aan geen regelen van verwantschap gebonden 
is. Men vindt dan ook onderscheidene marga’s in hetzelfde huis vereenigd, 
De vrouw is nu eenmaal aan de marga van den man verbonden en kan in 
geen geval weder buiten die marga huwen; het pindah marga is strijdig 
met de zeden. Hoe die verhouding op de denkbeelden der vrouwen invloed 
uitoefent, kwam eens uit, bij gelegenheid dat de vorst van Déli door een 
Battaksche vrouw werd aangesproken, die Z, H. in den loop van het gesprek 
