_—_ 48 — 
zaamheden verschuldigd. Bij onwil hebben de ouders het regt om hen te kas 
tijden tot opzwelling der huid toe (bèngkàk). De vader kan zijne kinderen ook 
verpanden. Herst bij hun huwelijk eindigt de ouderlijke magt. Im den ouder— 
dom of bij onbekwaamheid tot den arbeid der ouders moeten de kinderen hen 
onderhouden. Blijven deze daarin nalatig, dan kunnen zij er niet geregtelijk 
toe genoodzaakt worden, maar de panghoeloe vermaant hen. 
Bij het overlijden van hun vader treedt zijn broeder, welke de moeder tot 
vrouw neemt, of, is er geen broeder, de vader of grootvader als natuurlijke 
voogd op der nagelaten onmondige kinderen. Bij ontstentenis van een natuur 
lijken voogd wordt er een door den panghoeloe gekozen uit de naaste bloedver— 
wanten of uit de marga van den overledene; ook kam de vader bij zijn leven 
met goedvinden van den panghoeloe en binnen zijn marga een voogd benoe— 
men, De voogd zorgt voor de voeding, kleeding, het onderrigt, de opvoeding 
en voor het erfdeel zijner pupillen. Het erfgoed wordt ten zijnen huize bewaard 
en hij beheert het als zijn eigen goed. Als hij er niet goed voor zorgt, moet hij 
het verloren gegane of de geledene schade vergoeden, naar uitspraak van den 
panghoeloe. Met het huwelijk van den pupil eindigt de voogdij. 
De erfopvolging heeft naar de volgende rangorde plaats: de zonen, klein- 
zonen, broeders, vader, grootvader, van welke de voorgaanden de volgenden 
uitsluiten. Zij erven niet bij plaatsvervulling. De nalatenschap van de vrouw 
vervalt aan den man, of liever, van eene vrouw wordt niet geërfd, onidat zij 
niet heeft bezeten. Om diezelfde reden kunnen ook dochters en andere vrouwe 
lijke bloedverwanten niet erven, De erfenis kan niet verworpen worden; de 
schulden van den overledene gaan op de erfgenamen over. Ook moeten zij voor 
het onderhoud, de kleeding en de opvoeding der nagelatene onmondige dochters 
zorgen, totdat deze huwen of in staat zijn zelf in hun onderhaud te voorzien. Zijn 
er geen der bovengenoeinde erfgenamen, dan doet de panghoeloe onderzoek naar 
de naaste bloedverwanten binnen de marga van den overledene en wijst de erf— 
genamen aan. Is zijn marga niet in het dorp vertegenwoordigd, dan bewaart de 
panghoeloe de erfenis, tot dat die marga zich daar weder opdoet. In beide gevallen 
blijven het bezit en het vruchtgebruik aan de dochters, zoo lang zij ongehuwd zijn. 
Voor de scheiding der boedels bestaan geen eigenlijke regelen. De erf— 
genamen deelen hem zelf naar billijkheid en bij vriendschappelijke overeenkomst - 
buiten bemoeijenis van den regter. Het huisraad en keukengereedschap wordt 
aan de vrouwen gelaten en de oudste en de jongste der zonen of der broeders 
bekomen een grooter aandeel dan de overigen, echter volgens schatting, niet 
naar berekening. Kunnen de erfgenamen niet omtrent de verdeeling overeen— 
komen, eerst dan wordt de hulp van den panhoeloe ingeroepen, die ieder het 
zijne toewijst. 
Op de erfgenamen rust de verpligting om voor de doodskleederen en begra— 
fenis te zorgen en een aandenken te geven aan de verdere bloedverwanten. 

