XVII 
is” Het zal dan ook, geloof ik, tamelijk lang duren vóórdat van al de boven 
opgegeven geschriften bruikbare teksten geleverd zijn. 
En nu nog een enkel woord over de gagoeritan, waarvan hierachter tekst 
en vertaling gevonden wordt. Ik koos juist dit geschrift als eerste proeve, niet 
omdat het, wat taal en inhoud betreft, boven anderen de voorkeur verdient, 
maar hoofdzakelijk wijl het mij gelukt is hiervan door vergelijking van niet 
minder dan zegen verschillende HSS. een eenigzins zuiveren tekst zaam te stellen. 
Met andere gegoeritan of kidoeng is dit nog niet het geval. Om te bewijzen 
hoe noodzakelijk die vergelijking overigens was, heb ik hier en daar naast den 
tekst de meest afwijkende redaktie’s opgegeven. Ten overvloede volgt hier eene 
opgave van het aantal verzen, dat elk der door mij geraadpleegde exemplaren 
bevat en de koepletten, die daartusschen zijn uitgevallen :- 
1. Vers 1—445 uitgevallen 3 
AE 1—418 # 8 
EI. > 1—428 1 9 
ADE 178 Ĳ 1. 
Me 1—106 " 9. 
VL. „ 126211 py 7 
VIL. „ 208—845 # EN 
VIIL „ 1415 P] 6 
IX. 1437 7] 5 
Hieronder zijn niet begrepen zeven of acht verzen, die alleen in HS. III gevonden 
worden en waarvan het niet zeker is of ze later al dan niet zijn bijgevoegd 
De taal waarin dit gedicht geschreven is houdt, gelijk men ziet, het midden 
tusschen die der eigenlijke kidoeng en de meer zuiver Balineesche geschriften, 
Mogen we naar een fragment, hierboven onder V bedoeld, voordeelen, waarin 
veel minder Balineesch voorkomt, dan schijnt de Meégantaká oorspronkelijk ge- 
heel in Javaansch-Kawi te zijn opgesteld. Hoe hieruit nog niet behoeft te 
volgen dat het ook van Java afkomstig is, heb ik boven voldoende aangetoond. 
Ten overvloede kan ik nog wijzen op een geschrift uit. Djaml’raná (Geschiedenis 
van den Djamboe-ranà) waarin schier geen enkel Laag-Balineesch woord voor— 
_ komt, en dat toch nog in deze eeuw vervaardigd is. Trouwens de geheele in— 
houd van de Mégantakà verhindért ons om aan een bidoeng van Java te denken. 
Daaruit blijkt, dunkt mij, ten volle dat we hier een Maleisch (Mohamedaansch) ver— 
haal voor ons te hebben, dat door zeevaarders, hetzij dan Maleiers of, gelijk men 
uit de voorrede zou opmaken, Boegineezen naar hier is overgebracht. Dat BaZ 
en Sasak, ook afgescheiden van Java, reeds vroeg met. Malakka, waar het ver— 
haal grootendeels speelt, in aanraking geweest zijn, blijkt o.a. ook uit het 
„Dagboek” van een Hollander, dat we onder den titel van „Bali in 1591” vin— 
