XIX 
vertegenwoordigd, dat weinige is, dunkt me, immer nog te veel om ’% den le— 
zers, voor wie het Balineesch nog eene onbekende taal is, onvertolkt onder de 
oogen te brengen. Om diezelfde reden heb ik dan ook het oorspronkelijke in den 
regel — op gevaar af zelfs van hier en daar vrij Ónsierlijk Hollandsch te schrij— 
ven — zoo letterlijk mogelijk weergegeven. Overal was dit, natuurlijk niet 
doenlijk. Ieder, die eenigsins bekend is met Indische dichtprodukten, weet hoe 
moeielijk het vaak is om in verstaanbaar Hollandsch de bedoeling des schrijvers 
weer te geven. Men vertolkt niet alleen uit eene andere taal maar, als ik zoo 
zeggen mag, ook uit eene andere, geheel van de onze verschillende, wereld ; wat 
meestal niet zonder groote omschrijving en een berg van nooten geschieden kan. 
De lezers zullen dit, hoop ik, niet uit het oog verliezen. 
In hoeverre overigens ook hier bevestigd is, wat Prof. Kern, meen ik, er— 
gens gezegd heeft, dat n.l. elke woordelijke vertaling noodzakelijk zeer ongetrouw 
is, laat ik gaarne aan anderen ter beslissing over. 
Omtrent enkele passages uit dit — hier en daar zeer ondichterlijke — Bean 
moet ilk nog opmerken, dat de zin mij niet altijd even duidelijk was, en ik menig 
vers tienmaal moest overlezen, vóór ik mij aan de vertaling waagde. Ook met 
het oog hierop is ’t mij een genoegen te kunnen mededeelen dat bij de Uitgevers 
Kemink en Zoon te Utrecht — voor rekening van de Utrechtsche Zendingvereeniging — 
eerstdaags ter perse gaat eene: „Proeve van een Balineesch- Hollandsch W oor 
denboek”, waarin alle in dit geschrift voorkomende Balineesche woorden zijn 
opgenomen (t). Naar ik hoop zal bedoelde Proeve nog het volgende jaar het licht 
zien en kunnen mijne lezers zich alsdan door eigen onderzoek van de meer of 
mindere getrouwheid dezer vertaling overtuigen. 
Wat den Balineeschen tekst aangaat, heb ik mij slechts hier en daar kleine 
veranderingen, voornamenlijk waar het bepaalde schrijffouten betrof, veroorloofd. 
Eveneens liet ik de afwijkende redaktie’s, op een paar uitzonderingen na, buiten 
behandeling, ook om plaats te winnen voor andere nooten, die, meende ik, 
bij de weinige bekendheid van hetgeen Bali en de Balineezen betreft, tans van 
meer direkt belang waren. Over het geheel heb ik alles zoo ingericht, dat deze 
eerste proeve, het recht verstand van andere kidoeng gemakkelijker zal maken. 
De in deze transkriptie gevolgde spelling is dezelfde, die ook in de aan den 
voet dezer bladzijde bedoelde „Beknopte Spraakkunst” is aangenomen, en aldaar 
nader wordt uiteengezet. Van de haksarà moerdä zijn alleen de linguale den 4 
door een bizonder teeken (d en t) onderscheiden, terwijl de 4 overal behou— 
den is. Gaarne stem ik toe dat laatstgenoemde letter aan het begin en in het 
midden van een woord zou Awunen worden weggelaten, maar ik zie niet in dat 
daarmede veel gewonnen is. Integendeel, sommige woorden krijgen daardoor 
(1) Tegelijk met dit Woordenboek zal eene „Beknopte Spraakkunst van het Balineesch” bene- 
vens een „Leesboek” het licht zien, 
