XX 
een vorm, die het plaatsen van scheidteekens dringend noodzakelijk maakt en het 
begaan van drukfouten in de hand werkt. Of zou men willen schrijven baas 
(bahas = rijst), ting (tihing = bamboe) oon (hohon = vermoeid)? Hierbij komt dan 
nog, dat de 4 in het midden toch altijd met eene, zij ’t dan ook vaak zeer zachte 
aspiratie wordt uitgesproken, en de inlanders in ons ba—as, ti-ing o-on, enz. ge- 
makkelijk den vreemdeling zullen herkennen. Overigens, een ieder zijn vrijheid! 
Over de in dit gedicht voorkomende titels, die ik moeilijk overal in hunne 
juïste beteekenis kon weergeven, gelieve de lezer na te slaan wat als Aanhangsel 
achter de vertaling gevoegd is. 
Verdere aan— en opmerkingen zal men hier en daar in de nooten verspreid 
aantreffen. zl 
‚Ik leg hier de pen neêr met een vernieuwd verzoek om eene welwillende 
beoordeeling. Ook voeg ik er den wensch aan toe dat deze, in menig opzicht 
voorzeker gebrekkige, arbeid er toe moge bijdragen om veler belangstelling in 
dit zoo merkwaardige land en volk op te wekken, en de Balineezen op hunne 
beurt van onze kennismaking de beste vruchten plukken mogen, De eene 
dienst zij de andere waard! 
| B. v. E. 
Boelèlèng, Juni 1872, 
4 
