EERSTE ZANG. 
1 De vorst van Noesi-Ambarâ (ll) was een machtig heerscher, wiens 
onderdanen niet konden geteld worden. Hem werden twee kinderen 
geboren, maar (ongelukkig! een zoogenaamd) bruidspaar (?). Het oudste 
(was) een beeldschoon meisje, het jongere een allerbevalligst knaapje. 
Toen ze veertig dagen (%) oud waren 
2 begon ’t op eenmaal te regenen, nacht en dag door. Ook (verhief zich) 
een geweldige Noordewind (vergezeld van) donder, aardbeving en blik- 
sem. Niet één dag hield het onweer op. Het gansche land ging er 
onder gebukt (£. Buffels en koeien stonden bewegenloos in de lucht 
te staren, zoo ook de paarden, olifanten en kameelen; kippen en duiven 
scholen angstig bij een (terwijl) het kruipend gedierte een verward 
geruisch deed hooren. 
KS) 
Alles kondigde een naderend onheil aan. (Zelfs) de woudbewoners deel— 
den in de algemeene smart, hoeveel te meer dan de mensch. Het 
geheele land zat dan ook in zak en asch. Men zegt, dat de rijksbestierder (op 
zekeren) nacht den slaap niet vatten kon, maar zich onrustig op zijne 
legerstede heen en weer bewoog. Te middernacht liet zich plotseling 
eene stem hooren (zeggende): 
(1) Zie over namen van plaatsen en personen in dit gedicht voorkomende, de Inleiding. 
(2) Een geboren bruidspaar, midjil boentjing of, gelijk ’t in vs. 4 heet salah hoekoer (voor 
laaggeboor’nen manak salah) zegt men van een tweeling, waarvan het een een jongen en ’t ander een 
meisje is. De Balineezen beschouwen dit nu nog als eene straf, zoowel voor de onders, als voor 
het geheele land, Zie verder hierover het Tijdschrift voor IL. T. L.en V. bl. 164, 
(3) Eéne maand (d. i, Balin, maand van 35 dagen) en vijf dagen, alzoo nog vóór het toetoeg kekam- 
> _Boehan, dat met den A2en dag aanvangt, wanneer moeder en kind voor ’t eerst het erf verlaten mogen. 
(4) kèpwan; zie Jav, w.d.b. kèp’jan. 

