Ze 15 ie 
22 Het was hun als brak hun het hart, toen zij de prinses verlieten. 
Zoodra allen aan boord waren, werd het anker geligt, (maar) men kwam 
slechts langzaam vooruit: het vaartuig (scheen eveneens) bezwaard te 
zijn (}). Eindelijk verdween het uit het gezicht. Van de reis over zee 
wordt niet meer gesproken; de Patih kwam in zijn land terug, waar 
allen het schip verlieten. 
23 en ieder zijns weegs ging. Nu wordt verhaald van de prinses. Zij 
bleven met heur vieren achter, toen de Patih haar verlaten had. Reeds 
toefde Hare Hoogheid vijf maanden (?) (op het eiland, gedurende wel- 
ken tijd) zij elken dag het strand langs ging om schelpen en vischjes 
te zoeken. Ook maakte zij vaak de rondte van het eiland, steeds van 
hare voedster en de twee vrouwen vergezeld. 
24 Ver, zeer ver in het verschiet schemerden de bergen van Noesà-Ambará 
’t Was waarlijk een lust om ze te zien, (zoo als) ze daar door licht- 
gekleurde wolken als met een kleed bedekt waren (%). Verbazing tee- 
kende zich op het gelaat der prinses, terwijl zij er bewegingloos naar 
stond te staren. Ten laatste begon zij te weenen, en al weeklagende 
om hare ouders te roepen. 
(1) Dit schijnt toch wel de beteekenis te zijn van: Aabot telkaning prahoe. 
… (2) Het hier gebezigde reké (en reko) volgens Jav. w.d.b. deze, die; nu, tans, komt in de 
KE Balin, geschriften menigvuldig voor als enkel stijlversiering of rijmvulling, waarom wij ’t ook in den 
ie, regel onvertaald lieten. Ook treft men ’t veel aan in brieven en verhalen, ter plaatse waar 
_ iemands woorden — ’t zij geschreven of gesproken, worden aangehaald, en stemt het als zoodanig 
î eenigszins overeen met ’t Maleische katanja zeggende, luidende, enz. Zie verder de voorbeelden. 
(3) We konden hier bezwaarlijk het oorspronkelijke anders weergeven. Mandoedoet kajoen 
Hd lett. het hart tot zich trekken, heeft misschien alleen betrekking op de prinses; watrd (zie Kawi- 
__St. blz. 62) wordt door de Balineezen vertaald door „schemering, wat nog even in de verte zicht- 
baar is”, } 



=, 
