nek) 
ET 

ELTA AR 
Ee ri 
BLR 
25 
21 
28 
fn 
TWEEDE ZANG. 
Mijn koninklijke vader! mijne koninklijke moeder! mijn broeder! Zie 
toch eens naar mij om! Mijn lijden (*) duurt reeds zoo lang, dat ik 
maar liever sterven wil; ik kan de ellende niet langer verdragen! Mijn 
vader, wil mij toch vergeven! Wat heb ik dan misdaan, 
dat ik zoo lang hier, in ’t midden van de zee, (van U) gescheiden leven 
moet? Hoeveel maanden moet mijn (straf)tijd nog duren? Ik ben 
haast een vol jaar hier. Daarbij, mijn mondvoorraad is op,en waar zal 
ik eten vinden? Wie ontfermt zich mijner! 
De vrouwen begonnen te weenen; allen hadden diep medelijden. De 
voedster sprak op vriendelijken toon tot haar: Ach, mijn verheven 
Gebiedster! spreek toch niet verder op dien verwijtenden toon van Uw 
koninklijken vader! 
- 
Meteen nam zij de prinses op, en gingen allen naar het strand om 
iets eetbaars te zoeken (°). De een raapte kima's op, terwijl de anderen 
krabben, kreeften en (zoogenaamde) rotsbloemen zochten. Garandang 
had men slechts voor het opnemen (%). Het was ongeveer drie uur (*), 
toen het zoeken ophield en zij den terugtocht aannamen. 
(1) kKalaron zeker om den eindklinker voor kalaran. Zie vs. 40. 
(2) makakarang, gelijk arme lui doen, langs het strand vischjes, krabben, m.e.w. al wat eet- 
baar is, opzoeken. 
(3) kimd de reuzenschelp; Kéké bestaat niet, wel kékéhan eene kleine zeeslak, hier dus mis- 
schien eene dichterlijke vrijheid voor het rijm; boeugan kahang (rotsbloem) elders (zie ook Mal, 
w.d.b.) door spons verklaard, schijnt hier een eetbaar rotsgewas te zijn; garandung een soort van 
_ kwab met zeer scherpe doorns op de huid, waarvan men een menigte langs het zeestrand aantreft. 
(4) di, bij ons tusschen 9 en half 1l v/m. Zie Friedrich t.a.p. 
