
29 
31 
ò2 
55) 
jen 
Haastig zochten zij de hut op, en weldra was alles in de weer om het ge- 
vondene te roosten en te braden. Vervolgens at men de kima, kékéhan 
en garandang, maar ander vleesch (!) werd er ook niet genuttigd. Tot 
verzadigings (?) toe aten zij er van. 
De prinses kreeg (eensklaps) buikpijn, vergezeld van hevige krampen en 
eene zware koorts. Zij begon te kermen, en riep verwilderd uit: Al- 
machtige goden! ik sterf; komt mij toch te hulp, o goden! Waarom is 
uw toorn zoo zwaar over mij! 
De voedster haastte zich haar de noodige hulp toe te brengen, terwijl de 
vrouwen in allerijl kruiden fijn wreven, waarmede zij de voeten (beenen) 
van de prinses besmeerden. Deze werd echter al erger en erger (%), 
terwijl het doodzweet haar van alle kanten uitbrak. 
De voedster was niet weinig ontsteld; zij weende, terwijl zij (de lijderes) 
in het oor blies (en haar toeriep): Ach, mijn allerbeste koningin! waar 
wordt gij nu zoo plotseling ongesteld van! Groote hemel, moge God 
u genadig zijn! (£) 
De prinses zonk meer en meer weg (°); eindelijk verloor zij geheel en al 
(1) Of: sets anders at men niet, als Bé, hetwelk maar in twee Hss. voorkomt, moet uitvallen. 
Bé, hebé, vleesch in ’t algemeen, visch. 
(2) lett. overzadigd, zat. 
(3) kaleson, doodelijke vermoeijng, afmatting. 
(4) doemadak, hier, in navolging van de Balineezen, door „moge” vertaald, beteekent oorspron= 
kelijk „plotseling, op eens”; daarom ook pangoeugkan dadakan, mati g'ring kadadak, enz. 
Vergelijk vs. 57 en Kawi-st. blz. 73. 
(5) kapati, flauw vallen. 
