ee 
47 Mijn beste broeder, mijn vader! zult gij dan niet eens één oogenblikje 
(aan mij) denken? Zendt toch iemand herwaarts om naar mij te zien! 
Ik lijd veel smarten en verga van honger (!). Wilt gij nu eenmaal zoo 
hardvochtig zijn, welnu, doorsteekt me dan op eens! Waarom moet ik 
zoo gefolterd worden? 
48 Ik sterf van verdriet, zonder iets van het goede dezer aarde gesmaakt 
te hebben (%). Wie ontfermt zich mijner! Ach! ik ben zonder God ($) 
op de wereld, en daarom: moet ik nu boeten voor de schuld mijner 
ouders (#). 
49- Reeds was de zon ondergegaan, en nog altijd zat de prinses daar op 
het oeverzand te weenen.’ Nu wordt verder van haar doen gezwegen, 
van haar, die zoo verlaten op het Goud-eiland (rondzwierf). Er volgt 
nu een ander verhaal. 
(1) Letterlijk: maanden lang (lijd ik) honger, of beter: 
(2) Of: zonder eten; zonder vrienden, verlaten, enz. 
(3) Zan padéwá wordt verklaard door Zur pawidi, waarom wij hier God vertaald hebben, waar 
we anders beschermengel zouden verkiezen. 
4) (Ma)ngemasiln) wordt in Jav. w.d. b. door sterven verklaard, wat ook wel de grondbeteekenis 
zijn zal, doch bij de Balineezen heeft het hier en daar bepaald de beteekenis gekregen van „boeten, 
boeten voor iets of ook wel met iets’; zoo: gemasin mati, sterven, met den dood bekoopen; 
ngemasin -tjorah, te recht staan of voor de rechtbank verschijnen wegens eene of andere misdaad. 
Zie ook vs. 25 en elders. 

