Gen 
99” De prinses antwoordde: „Om jete diemen, mijne zuster! ik ben ook maar 
een verlaten schepsel, en trek zonder doel voort al naardat de weg 
mij voert. Ik zou gaarne sterven, daar ik mijn gansche leven enkel 
smart heb gekend. Mijne ouders ken ik alleen van hooren zeggen. 
100 Mijn vader (moet) als Vorst heerschen over het rijk Noesâ-Ambarâ.” Ra- 
sàdrijà hervatte: „Wel, verheven vorstin! als ‘t zoo gesteld is, dan 
noodig ik u uit om met mij naar huis te gaan (én bij ons te blijven); 
we zullen dan lief en leed met elkander deelen” / 
101 Hierop sprak de prinses: „ts goed, kom maar! Als ge ten minste 
zoo vriendelijk wilt zijn, laat ons dan zamen naar uw’ bloemtuin (1) gaan.” 
Thuis gekomen, snelde de weduwe Kasian terstond naar de keuken en 
gaf bevel om eten te kooken. Twee bedienden togen haastig aan het 
werk. 
102 Toen de spijzen gereed waren, werden ze naar de eetkamer gebracht, 
waar het drietal zich aan den maaltijd zette. Sentoel zat op eene af- 
zonderlijke plaats. (Voor toespijs) gebruikten zij niets dan gevulde kip, 
gebraden kuikens, eierkoek met jonge beiën en (zoogenaamde) zoetge— 
kruide varens (?). 
(1) Zuman santoen of sari, dat zoo menigvuldig in dit en andere gedichten voorkomt en niets 
meer dan bloemtuin, hof beteekent, duidt gemeenlijk eene omheinde met bloem- en vruchtboomen 
beplante badplaats aan, gelijk die vroeger achter of in de nabijheid van het paleis der vorsten werd 
aangetroffen. Soms kan ’t ook door „buitenplaats, lustslot’” enz. vertaald worden. 
(2) Daar masagi beteekent: een rijsttafel met toebehooren gereed maken, zoo moeten door dit 
moeng wel de toespijzen bedoeld zijn. Zie sak’nem (hier door „eetkamer” vertaald) op blz. 59. Sijap 
koekoemboeng, half volwassen kippen, die in Aoepih gewikkeld en zoo boven het vuur gaar gestoomd 
worden. Volgens de Balineezen een rijke lui’s kostje. Men noemt zulke kippen ook koemákokok:, 

