
_— Dj 
108 Hij was buitengemeen groot en lang (1) en zoo pikzwart als ware hij door 
de inkt gehaald. Hij had een zwaren sik (2), idem baard en knevel 
en roode ver uitpuilende oogen. Borst en rug waren erg begroeid ; zijne 
neus had veel van een wjamboeraktá (%, (terwijl) de lokken van zijn 
kroeskop kris en kras dooreen hingen, 
109 Hij bevond zich (gelijk we zeiden) op de vogeljacht, maar ving niets, 
niettegenstaande de prins zich zoo ver mogelijk van huis gewaagd had. 
Hij heette WMégantaká en wasde eenige zoon van den vorst des lands. 
Het getal zijner gemalinnen bedroeg reeds drie honderd en al wat zijn 
hart (overigens) maar be geerde, werd hem door zijne ouders toegestaan. 
110 Reeds toefde hij twee dagen in de wildernis en zijn wrevel nam voort- 
durend toe, (daar) 44 letterlijk niets hon machtig worden (*). Zoo ronddoo- 
lende kwam hij (eindelijk) bij de Awt (°) (der weduwe). Nu wordt 
(weder) gesproken van de prinses, die (juist) den hof verliet, waar zij 
een bad genomen had. Als gewoonlijk waren ze met heur beiden. 
1 Onverwachts opziende, werden zij een troep mannen gewaar, die ook 
haar hadden opgemerkt. Mégantakà zette groote oogen op en monsterde 
haar van top tot teen. De prinses vervolgde met gebogen hoofd haren 
weg en begaf zich, zoodra zij het huis bereikt had, naar het slaapvertrek. 
(1) gedé ganggas = breed en hoog. 
(2) hohok eigenl. het haar onder de kin, 
(3) njamboeraktá, naam van een soort van eironde, roodgekleurde djamboe. 
(4) letterl. ving niets, zelfs geen kalikis: een klein zwart diertje ter grootte-van eene paardevlieg. 
(5) padoekoehan eigenl. kluis, kluizenaarshut, hier eenvoudig, in navolging van de Balineezen, 
door Aut (koeboe = optrekje, hut op het veld of in het bosch; gehucht) weergegeven. Vergel. 
Korte Aant, over Bal. en Kawi. Bladz. 86. Zie ook vs, 96 baven, 
