— 5) — 
112 De prins bleef niet achter maar volgde haar op den voet. De weduwe 
ging hem iĳlings te gemoet, en sprak zijne Hoogheid (aldus) aan: 
„Welkom, Uwe Koninklijke Hoogheid! Wees welkom (1)! Ga binnen, 
mijn Heer! en neem hier plaats in de sakanem (?).” 
113 De prins sprak: „Het geluk dient mij wel, moedertje! dat ik hierheen 
(gekomen ben). Zeg eens, wie waren dat, die daar zoo even de bad- 
plaats verlieten?” De weduwe, zonder zich te bedenken (3), antwoordde 
op innemenden toon: „Die eene is het meisje, dat ik vroeger heb aan- 
„genomen, 
114 en die daar achter liep, is mijne eigene, eenige dochter” De prins was 
in zijn schik (en hervatte): „Moedertje, sta mij dat paar af om ze tot 
mijne wettige vrouwen (te maken). Ze zullen beiden als koningin in 
mijn paleis heerschen (*. 
115 Laten wij ’t niet tot een anderen dag uitstellen; ik zal ze zoo dadelijk 
met mij naar huis voeren; ik heb reeds iemand derwaarts gezonden om 
gouden draagstoelen af te halen. Kom, ga aan de schoonen zeggen, 
dat zij de goedheid hebben om hier te komen zitten.” De weduwe 
haastte zich hare boodschap over te brengen. „Mevrouw! (zoo sprak 
zij tot de prinses) kom spoedig naar buiten!” 
(1) Zie over bahoe rahoeh de noot onder vs. 7. 
(2) Sakanem van saká henem, een soort van open balé op zes pilaren. 
(3) Audjèr = vrijpostig, onbeschroomd ; praatziek. 
(4) Zoo vertalen altans de Balineezen deze drie laatste regels. Wahoemah satoehoek (echtgenoot 
voor het leven) is duidelijk. Murèswari — een andere naam voor de vrouw’ van Siwâ, en gewoon- 
lijk weergegeven door het meer gebruikelijke paramés’war ò = koningin, vorstin — verbonden met, 
mala (Kawi = om te, dienende tot), zou een goeden zin geven, ware dat hurdú (K. Ardâ = half) 
slechts weggelaten, Misschien zweefde den dichter het Ard áuarès’wari, een der namen van Siwâ 
(der Gatte des Halbweibes, volgens de Altindische Mythologie van W. da Fonsega), voor den geest 
en heeft hij, om den regel vol te? maken, eenvoudig dit langere woord behouden. Het is echter 
ook mogelijk, dat zijne bedoeling geweest was — gelijk de tegenwoordige Balineezen Aur da kortweg 
door „man” vertalen — om Mégantakâ te laten zeggen: „we zullen als onafscheidelijke echtgenooten’ — 
gelijk Siwä met zijne vrouw — met elkander leven.” Makd zou dan in Balineeschen zin moeten wor- 
den opgenomen. Zie noot onder vs. 152. 

