
120 
121 
122 
128 
— 63 — 
(Nu) sprak Méeantakà: „Vaarwel, moedertje! ge moet vooral niet be- 
droefd zijn (t; morgen zal ik iemand naar hier zenden om u geld, goud, 
juweelen en zeven honderd slaven te brengen P_ De weduwe was daar- 
over eer in haar schik, Zij hurkte (voor: den prins) neer, en groette. 
Mégantákà knikte met het hoofd, waarop hij het erf verliet en in aller 
ijl te paard steeg. Sentoel werd metde prinses weggedragen. Van hun- 
ne lotgevallen op weg wordt niet gesproken. Zij bereikten (zonder te- 
genspoed) de stad, en begaven zich regelrecht naar den vorstelijken 
lusthof. 
De rustbedden waren (hier) reeds voor de ontvangst in gereedheid ge— 
bracht. (Zij prijkten met) de fijnste matrassen, omsloten door gordijnen 
van groen péremas (?). De hoofdkussens lagen zeven aan zeven op el— 
kander gestapeld, terwijl (overigens) aan de gewone versieringen (van 
een staatsiebed) niets ontbrak (3). Koffers en doozen in allerlei grootte 
(stonden gereed); (in één woord) alles was daar kompleet, De prinses 
verliet den draagstoel, doch 
nauwelijks had zij zich op het rusthed uitgestrekt of, als door eene 
beschikking van boven, werd zij zwaar ziek. Haar lichaam was 
brandend heet, als had het boven het vuur gehangen. Met korte tus- 
schenpoozen viel zij flauw. De prins Mégantakà zat zeer in angst, daar 
hij (niet anders) dacht (of zij) zou sterven (*). Rasâdrijà (nam het woord 
en) sprak op beleefden toon: 
(1) Het hier gebezigde poug (Jav. wdb, volstrekt! het moet volstrekt!) is ook in Midden-Bali 
gebruikelijk, doch meer in de beteekenis van: pas op! denk er om! zorg er voor! enz. 
(2) péremas (geen schrijffout!) == met gouddraad doortrokken weefsel. 
(3) Geknipte bloemen, franjes, enz., waarmede de gordijnen, enz. behangen worden. 
(4) roesak = verwoest, vernietigd. Ziet dit misschien op zijne plannen? 
