> VIJEDE ZANG... 
126 Wij haasten ons nu met ons verhaal, en gaan vertellen van hem, die op 
zee ronddreef. Reeds twee maanden had de prins Hambarà Pati op het 
groote water (rondgezwalkt), toen zijne Hoogheid, door gunstige beschik 
king (der goden), bij de reede van Malakka, naar het strand dreef. De 
kroonprins leefde, maar het kon haast geen leven genoemd worden (U), 
daar er van hem, evenals van (zijne lotgenoote) Mangsoká (?), niets dan 
het vel met de beenderen was overgebleven. 
127 Hun haar zat (aanéen) geplakt, zoodat het één haar geleek. Wie hen 
zag, hield hen voor geesten. „Kijk” (zoo sprak men), „daar gaan een paar 
doorzichtige spoken (3) heen! Als het werkelijk menschen waren, hoe zouden 
ze dan zoo doodmager kunnen zijn!# Anderen, die hen eens goed op- 
namen (zeiden): „Hemeltje! het zijn toch menschen en geen spoken. 
Er zweeft zelfs nog een glimlach op hun gelaat, die hun het voorkornen 
geeft van lieden van stand!” 
128 Ondertusschen liepen (die twee) toe op eene vrouw, die gekvokte rijst 
verkocht. (De prins sprak): „Och moedertje! wees zoo goed en schenk 
ons een druppel water” De koopvrouw (°) had erg medelijden met hen. 
„Kom maar hier, mijn zoon”! (zoo sprak zij) „ik zal u te eten en te 
drinken (5) geven/. Nu hernam de Kroonprins: „Wij hebben geen 
geld bij ons”. „Kom, kom, ge behoeft mij niets te betalen; eet maar 
zooveel als ge wilt./ 
(1) oeripé sama lan sédá lett. een leven dat gelijk was met dood zijn, of: levend dood. 
(2) Hangsoká (eene der kameniers van de prinses, zie vs. 80) algemeene benaming voor jeug- 
dige vrouwen, in dienst bij vorstelijke personen. Tegenwoordig is deze titel (zie over de beteekenis 
Kawi St. blz. 91) nog alleen op het tooneel gebruikelijk, N : 
(8) rarègek toenggèk, volgens de inlanders, monsters zonder rug, wier binnenste dus open en 
bloot ligt. 8 
(4) Ai dagang nasi: eene rijstverkoopster. 
(5) dakar eigenl. „eten”, wordt echter ook van „drinken” gezegd, b. v. meduhar tojd water 
drinken, 

