156 
157 
158 
— 85 — 
(Nu) wordt verhaald hoe men in de stad (!) Malakka reeds de tijding had 
aangebracht dat de prinses in dien nacht verdwenen was. De prins 
Mégantakà werd vreeselijk boos en zette haar ijlings achterna. Onge- 
veer twee honderd man volgden hem, allen voorzien van wapens en te 
paard gezeten. Al de dorpen hadden zij reeds (onderzocht) tot aan de 
grenzen toe, maar (zij) was nergens (te vinden). 
[ 
Eindelijk keerden allen naar destadterug. De prins Mégantakà was zeer 
vertoornd, en bleef (op middelen) peinzen (om haar meester te wor- 
den) (?). Een der hovelingen deelde (Zijne Hoogheid) het volgende mede : 
„Gisteren heb ik gezien, dat Sentoel met dien schoonen gast stond te 
praten; ik houd het er voor, dat hij het is, die (de prinses) heeft ont- 
voerd, want hij is daar niet meer, (Ook) de weduwe is verdwenen. 
Van den prins Mégantakà wordt verder niet meer gesproken. Zijne 
Hoogheid was reeds naar binnen gegaan, het hart vervuld met wrevel; 
hij beklom (zijne legerstede), maar elk oogenblik stond hij weer op (2). (Nu) 
wordt verhaald van de reizigers, Na eenen tocht van drie dagen, be- 
reikten zij Hambarä Madijà. De kroonprins liet halt houden in den 
bloemhof, waar hij regelrecht op de elpenbeenen balé toeliep. 
(1) zagari, hoofdstad, stad, land. 5 
(2) tan foenu kajoené, lett: geen gebrek aan wil. 
‚ (8) menggah haketjap moengoe. Dit laatste woord, elders mangoe geschreven, zal toch wel van 
Joengoe, mahoengoe, „opstaan’ komen. Het Kawi-woord mungoe (zie Jav. Wdb. = huiverig, be 
vreesd, enz) heeft hier geen zin. Menggah == moenggoeh, klimmen, opklimmen,” „ergens op zijn” 
(ook „meer en meer”) en haketjap (= hakedap) „een oogenblik, oogwenk” zijn duidelijk, 
