U ma 107 
den hadden reeds hunne uitwerking gedaan (1). Van Limboer zwijgt nu 
het verhaal en wordt er weer gesproken van den kroonprins. Zijne 
Hoogheid zat zeer in het nauw, daar hij zich niet tegen zijne moeder 
durfde verzetten. 
194 Toen de zon was ondergegaan, sprak de koningin tot de hofdames (°): 
„Spoedt u nu met uwe vrouwen naar het huis van den Arjà en gaat 
de jonge dochter Limboer afhalen!” Nu werden al de hofdames en hare 
bedienden bijeen geroepen. (Allen) kwamen toegeloopen, waarop men, 
te gelijk met de prawajal’s (3) en de echtgenooten van de hoogere en 
lagere bevelhebbers, vertrok. | | 
195 Zoodra men de woning van den Arjâ bereikt had, werd Limboer in ont— 
vangst genomen. Van den optocht wordt niet gesproken. Reeds was 
(de stoet) in het paleis gekomen, Toen de kroonprins (het gezelschap) 
gewaar werd, zocht hij (zijne bruid) met de oogen, Limboer sloeg als 
beschaamd de haren neer. (Daarop) bewoog zij (plotseling) de dunne 
wenkbrauwen, en — de kroonprins was betooverd door het snelwerkend 
middel uit Mandar (#). 
196 Op hetzelfde oogenblik had er eene geheele verandering in hem plaats. 
Haar aanziende, kwam zij hem verleidelijk schoon voor, zoodat zij, 
meende hij, haars gelijke niet had. De kroonprins liep haar te gemoet, 
en sprak op vleienden toon: „Wel, mijn hartje, mijne koningin, mijn 
pronkjuweel! Al wat zoet en liefelijk (genoemd wordt) is in U ver— 
eenigd! De blankheid en molligheid (Uwer huid) maken U onbeschrij- 
felijk schoon. 
(1) Onder goend (oorspronkelijk „eigenschap, hoedanigheid) wordt in ’t algemeen verstaan: alles 
wat de bestemming heeft om op wonderbare wijze iets tot stand te brengen; van daar dat dit woord 
gewoonlijk door serand (middel, werktuig) verklaard wordt. Zoo noemt men ook alle maxtra’s 
(tooverformulieren),- waarvan de Balineezen eene ontelbare menigte bezitten en die, al naar hunne 
bestemming, verschillende namen dragen. Hier is sprake van zoogenaamde schoonheidsmantra’s,. In 
hoeverre echter hunne namen — „Luizenknipper”, „Hekhoornnet”® en „Springende Padde” — aan het 
wezen beantwoorden, valt moeielijk te beslissen. Dat plaatsen op de wenkbrauwen moet zoo ver- 
Staan worden, dat men, onder het prevelen van het formulier, de hand op de voorgeschreven wijze 
naar de aangewezen plaats brengt. - 
(2) ngemban en pangemban, de bekende Embans aan hoven. 
(3) prawajah, hier misschien weduwen of witgediende Hmbans; anders een titel van personen, 
die onder de mangkoe’s in den tempel dienen, 
(4) hoepas Mandar lett. „vergif uit Mandar” (op Celebes), „De bedoeling schijnt echter te zijn, 
dat de gebezigde goena (melalijan) uit genoemd land afkomstig was. Zoo spreekt men hier ook van 
goena Sasak, goenà Djawd, enz. 
