201 
202 
203 
(1) 
_ Il — 
het niet meer dan billijk), dat ik op den achtergrond geplaatst worde (*). 
Hoe zou ik daarover boos kunnen zijn! Al (wilde men mij) verbran— 
den(®), (dan zou ik nog) mijn verstand gebruiken (en denken het hoort zoo)”. 
(Wat er verder) in den tuin (gesproken is), wordt niet vermeld. Het 
verhaal keert. tot Limboer terug. Onophoudelijk zat zij op ('s prinsen) 
schoot, niet weinig driest nu zij eenmaal een beetje genoten had. Zij 
dacht alleen aan hetgeen tegenwoordig is; van de toekomst (8) wist zij niet 
af. Haar hel en haar hemel had zij hier: door haar man geliefkoosd (£) 
te worden, dat was haar hemel, 
Werd zij door hem verstooten, en moest zij verlaten in het voorhuis 
zitten pruilen, dat zou klaarblijkelijk haar hel zijn. Wie (zoo dacht zij) weet 
wat komen zal! Alleen de vreugde van het oogenblik (kende zij) en 
(daarom wilde) zij genieten wat er maar te genieten viel. Alleen leefde 
er voortdurend een zekere wrevel in haar hart, omdat haar man reeds 
eene gemalin in den tuin bezat, 
en (nog wel) eene allerschoonste prinses. Zij dacht aan hetgeen komen 
zou (en sprak bij zichzelve): „Als (ik) maar altijd zoo schoon bleef en 
het toovermiddel ons voor goed verbonden had, dan zou hij gewis naar 
geene andere vrouw meer omzien. (Edoch, als) strâks deszelfs werking 
ophoudt, dan laat hij mij wis en zeker loopen (°). Ik pronk, om een 
voorbeeld te bezigen, met geleende schoonheid, of wel, ilk ben niets 
meer dan eene beschilderde krisscheede 
\ 
kawawa van wawd (Mal, bawÂ?) iemand boven zich hebben, onder bevel staan, slaaf zijn; 
hier: door iemand van lageren stand op den achtergrond geschoven worden. MNjendènin van sendèn, 
sahendèn, hendèn, uitstel, wachten, enz.; vervangen worden. 
(2) of: „al brandde ’t mij ook van binnen”? 
(8) sekala en ziskala, de tijd en de eeuwigheid, het zichtbare en het onzichtbare, het vleesche- 
lijke en het geestelijke, enz. Zie ook Friedrich, Oesanâ-Bali, Aanteekeningen blz, 360. 
(4) 
65) 
maar voor ééne maand en hield zijne werking na dat tijdstip op (loetoer K.), 
dareman of d'reman K, wordt vertaald door „liefkozing, liefde, genegenheid” Fr bestaat 
ook een Kidoeng met dezen titel, (Zie opgave in de Inleiding). 
De gang of werking van het toovermiddel. Gelijk uit vs. 233 blijkt, gold haar mantrî 
