— 115 — 
207 „Het geschiede, gelijk uwe Moogheid (t) verlangt! Ik groet u”. Daarop 
‚ spoedde hij zich naar buiten, en zoo wat tegen middernacht ging hij 
regelrecht naar den tuin. Allen sliepen vast; niet éen werd er wakker, 
zoodat Langlang Doetâ ongehinderd binnen in de slaapkamer kwam, 
208 De prinses sliep gerust met de beenen over het rolkussen geslagen. 
Haar gelaat, door eene kostbare lamp beschenen, schitterde (van schoon- 
heid). Langlang Doetâà aarzelde om toe te steken. Daar hij (echter) 
brandde van begeerte naar de belooning, want hij was een dovdarme 
kerel, sprong hij (eindelijk) plotseling op haar toe en doorstak (haar) 
met afgewend gelaat. 
209 Hij trof de prinses in de borst, zoodat het bloed met een breede straal er 
uitstroomde. De prinses vloog met een gil op, en riep dat men haar 
spoedig te hulp zou komen. De wakers vlogen op haar toe. Sentoel 
trok zijne kris en zette mét de anderen ijlings (den moordenaar) achterna. 
Al schreeuwende volgde men (hem) op den voet, (totdat) men hem (even) 
buiten den tuin had ingehaald. 
210 Als een eenig man vielen allen met de lans op hem aan. Sentoel porde 
‘hem (met de kris) en stak hem, totdat er- geen leven meer in hem was. 
Daarop keerden allen haastig terug en begaven zich naar de prinses, Er 
scheen. geen einde te komen aan het geween, dat allen aanhieven: 
Rasàädrijà steunde, geholpen door Sokâ, de prinses in den rug, en bliezen 
haar dadelijk lucht in de ooren, @) (waarna zij spraken): 
(1) Dit bijgevoegde hipan (van „hipah”, „hipahan”, Jav. hipé?) is ook nu nog gebruikelijk eu 
kan het best door ons: vriend, vriendje worden weergegeven. Dat L. D. de prinses hiermede durft 
aanspreken, zal niemand verwonderen. 
(2) ugengkahin van hengkah, inblazen, ergens inblazen, lucht inblazen. 
