— 117 — 
„ 
211 „Kom toch tot u zelve, Uwe Hoogheid!” „Lieve zuster, (bracht daarop 
de prinses met moeite uit), wees niet bedroefd! Sentoel, Soka, vaart wel! 
Gedraagt w allen goed hier (beneden) (1)! Ik ga zeker sterven: mijn uur 
heeft geslagen, en ik heb geen recht om iemand te beschuldigen! Nu,er 
komt nog eens een tijd (?) en (dan wil ik hopen) dat ik mijn (gezetten) 
ouderdom zal bereiken, zonder zooveel ellende te moeten doorstaan. 
(1) patapajang van tapd, zelfkastijding, onthouding, boetedoening, enz.; putupajang (matapa- 
jang) hawak ‘= naar heiligheid streven, zich losmaken van de wereld, vroom leven, etc. 
(2) Aapalih, neene helft, een half, een gedeelte”, ziet hier op de toekomst, alswanneer de 
prinses andermaal als mensch het wereldtooneel betreden zal. Palh is echter weinig gebruikelijk, 
en vandaar zeker, dat een onwetend afschrijver, met behoud van het voorgevoegde „ha”, paling (dwa- 
‘len, afdwalen, flauw vallen, in den war zijn) voor palih gekozen heeft. 
