224 
225 
226 
221 
Ga 
1) 
— 125 — 
gejaagd (als zij was) zocht zij te vergeefs zich weer vast te klemmen 
en liet zich eindelijk als afgemat op den grond neervallen. Het was aan- 
doenlijk om te zien hoe zij zich, al weenende, onrustig in het stof heen 
en weer bewoog: De sanggahlangit’s waren als uitgeput van vermoeienis , 
en sloten, waar zy ook stonden (1), hare takken op één. De teleng (°) 
scheen te snikken; 
zij had zich om een Zampèl gading (°) geslingerd, in de schaduw van een 
casuarisboom, (wiens takken), door den wind zacht heen en weer bewo- 
gen, een klagend geluid deden hooren. De poedak stond er met een 
bedrukt gezicht naar te kijken; met een droeven glimlach (£) sloten zich 
hare bloemen, (als) gevoelden zij, dat zij nu overbodig geworden waren. 
, 
De lelie liet treurig hare takken hangen, als wonk zij (met de hand), 
dat men op haar wachten zou. Ook de jonge bladeren van de hangsokàâ 
bewogen zich onrustig op hunne plaats. De gambir sloeg hare takken - 
verward dooreen, als om ook haar verdriet te toonen. Zoo nam alles 
op zijn manier deel (°) (aan de algemeene droef heid). 
Alles treurde, uit gehechtheid aan de gestorven prinses. De vogels 
hieven hun klaaglied aan en vlogen verward dooreen. Zelfs het woud 
en zijne bewoners deelden in de droefheid om de overledene, (ja, het 
scheen zelfs,) dat de bergen haar ix den dood wilden volgen (©), 
sing djalan-djalan lett. : overal, di mana-mana (Mal.) 
(2) teleng, eene klimplant. 
(3) 
(4) 
humpèl gading , benaming van eene bamboesoort. 
djengis (mandjengisang) is zuur, vinnig, bursch, enz. om het volgende kenjoes = kenjing = 
glimlach, konden we dit echter bezwaarlijk zoo weergeven; van daar nog eens „droeve glimlach” 
(5) 
(6) 
manoetoeg, volgen, achtervolgen, inhalen, bereiken, bij iemand of iets komen. 
masatijd; satijd = veld. Zie vorige blz. noot 4, en Friederich, Voorloopig Verslag. 
* 
