— 121 — 
228 en (zij) z00 plotselings (zouden) in één storten. De zee treurde; (hare 
golven) sloegen met geweld tegen de rotsen. Wij zwijgen verder van 
al de weeklachten, die geslaakt werdeu; er zou immers geen papier 
genoeg zijn, als wij ’t alles op schrift wilden brengen (!). We keeren 
nu tot de gestorvene prinses terug. 
229 Reeds had men den kroonprins bericht gebracht, dat de prinses over- 
leden was ten gevolge van een’ sluipmoord, en dat Langlang Doetà haar 
moordenaar was. (Ook deelde men hem mede), dat deze achterhaald en 
dood was; de wakers hadden hem omgebracht, 
230 De kroonprins sprak geen enkel woord. Zijn verlangen naar de prinses 
ontwaakte weer in hem, maar bij vreesde zeer om zonder verlof (°) naar 
den tuin te gaan. Hindelijk sprak Limboer: „Welnu, wat zou dat? 
Laat zij dood zijn! het zal u immers toch aan niets ontbreken! 
231 Al uwe wenschen zullen immers door mij alleen ook bevredigd wor- 
den : úk alleen zal voor alles zorgen.) tot voor uwe kleederen toe (3), 
. En, Dijastoe té di pasaréjan — sok bahan ping limolas hapeteng — 
titijang tong kènggoeh — Zooals gij maar wilt; ik onderwerp mij aan 
alles. 
(1) manggawè hidoeng: een gedicht schrijven, een verhaal in verzen vervaardigen opstellen. 
(2) paksa = dwang; dringend; op iets staan, 
(3) kumben sapoet = boven- en onderkleed, zeker om alles maar in eens te zeggen; bèkèn, = 
dogèn, slechts, alleen. Of beteekent dit misschien: ik zal u als een boven- en ondérkleed, d.i, uwe 
nederige slavin zijn? Deze spreekwijze is anders nief gebruikelijk, 
