258 
43 
ACHTSTE ZANG. 
„Wel, mijn allerbekoorlijkste schat! 00 zijt gij dan waarlijk eene 
mensehgeworden djiz (1)? Kom, mijne koningin! als gij het goedvindt, 
laat ik u dan met mij naar mijn land, 
259 
260- 
261 
e) 
(2) 
G) 
® 
6) 
naar Noesà Ambarà, mogen voeren. Ik ben de zoon van den vorst 
(aldaar), zijn eenige zoon; ik heb nog eene oudere zuster, (maar die) is 
sedert lang reeds verbannen naar het Goudeiland. 
De reden, waarom zij verbannen werd, is (deze): men oordeelde dat zij 
hef land beroerde. (U moet weten) dat wij geboren bruidstweelingen 
zijn (?. Nu heb ik de stad verlaten, met het plan om naar het Goud- 
eiland te gaan en haar (terug) te halen, in geval zij nog (daar) is.” 
Shar Kantjaná (2) sprak op vriendelijken toon: 
„Om u te dienen: voor eenigen tijd, toen ik Poelo Mas (*) passeerde, 
was (daar) een prins (°) uit Hambarà Madijá, jong en schoon van uit— 
zicht, en op een vaartuig gezeten: denkelijk heeft die haar met zich 
gevoerd. Á 
Djim: gewone verbastering van din = geest, daemon. 
Vergelijk vs. l en volgende verzen. 
S'kar kantjand = de gouden bloem? 
gilijadi = gilì hadi voor poelo Mas; hadi == voortreffelijk, uitmuntend ‚ mas hadi = fijn goud. 
pardpoetra als prabekel, pradèsá, enz, Zie de Spraakkunst. 
> 
