ne 
282 De voorhoede had zich reeds in beweging gesteld, precies zooals (men 
ze wel) op eene teekening (ziet afgebeeld). - Zutitang’dap (reed aan het 
hoofd) van zijne 20.000 mannen, (als een echte krijgsheld) fier en deftig, 
(gelijkhet) der dapperheid betaamt. Hij zat op “een wit paard 
283 onder een wit zonnescherm, terwijl de lanzen (zijner soldaten) eveneens 
wit waren (1). Daar achter volgde Mégandjalantarà met 30,000 man, 
in eene houding (alsof) hij niets om zijn leven gaf (?). Als men hem 
aanzag, dan was het de bevalligheid zelve (*). 
neige 
-284 (Hij) was gezeten op een rood paard; (ook) zijn pajoeng was rood, en 
de pieken desgelijks. Alles schitterde van het rood. Verder volgde Hoedjan 
Ngritis, rijdende op een paard, zoo (glinsterend) zwart als ware het met 
olie bestreken. 
285 Hij had tot onderscheidingsteeken een zonnescherm, (dat) zwart (geverfd 
was) evenals de lanzen van al zijne volgelingen. In de achterhoede 
trok Baret Boetá, met een schrikbarend voorkomen. Zijn kinbaard hing 
hem tot over de borst, (terwijl) zijne huid (zoo zwart was) alsof men 
ze met inkt opsrsoten had. 
(1) Dit schijnt altans, ook met het oog op de volgende verzen, de bedoeling te wezen. Aan. 
gezien echter watang ook „stok, staak” beteekent, zou men Zuxzen vertalen: het scherm was wit 
tot den stok in kluis, - 
(2) tur tresnèng hoerip; niet beminnen (vau tresnâ) het leven, doodsverachting. 
(8) Aulep K, bevallig, lief; mantesin van pantes — oe behoorlijk, 
