— 157 — 
286 Hij reed op een bonten olifant, onder een (even) bont gekleurden pa- 
joeng (!). Ook de wapenen zijner volgelingen, 50.000 man sterk, (prijkten) 
met allerlei kleuren. Ten laatste (verscheen), zoo wordt verhaald, de 
kroonprins, 
287 rijdende op een olifant, terwijl twee schermen boven zijn hoofd werden 
opgehouden. Hij werd gevolgd door de prinsen van den bloede, strijd- 
bare mannen, twee honderd (in getal en allen) te paard gezeten. Weldra 
had men de hoofdstad achter zich. De tocht van den prins wordt niet 
(uitvoerig) beschreven. 
288 Men trok door bosch en veld (?), dat alles in één dag werd plat geloo— 
pen, (of) gelijk men uit den ouden tijd verhaalt: het bosch werd veld, 
het veld werd bosch. Reeds bevonden zij zich drie dagen op weg. Om 
niet te langdradig te worden (deelen we mede) dat zij Se 
op de grenzen kwamen (en) 
289 (regelrecht) op Hambará Madijà aanrukten. Het landvolk ging haastig 
naar alle kanten op de vlucht. De een zocht zijn woning op, terwijl een 
ander in eene diepe ravijn sprong; allen vlogen ontsteld op, daar de 
vijand gekomen was, 
(1) Belang kambing: de kleur van geiten, bont, gevlekt als ‘een geit, Het gaan of rijden onder 
één of meer pajoeng’s behoort, gelijk bekend is, tot de onderscheidingsteekenen van vorsten en grooten, 
(2) Halas = bosch; tegal, veld, wildernis, onbebouwde plaats, doch meer bepaaldelijk in zoo- 
verre daarop geen sawah kan worden aangelegd; hooggelegen, drooge gronden. 
