— 159 — 
290 Mégantaká sprak tot de bevelhebbers: „Laat alle man nu den alarm- 
kreet aanheffen!” Zij allen antwoordden, terwijl zij zich bogen: „Uw 
wil geschiede, mijn Heer!” Daarop hief men het krijgsgeschreeuw aan, 
(dat) afgewisseld. (werd) door (het geknetter der) geweren. 
291 Het schieten en schreeuwen werd (weldra) algemeen, en hield geen oogen— 
blik op. De meeste grensbewoners vluchtten uit hunne dessa’s en namen 
de wijk naar de bosschen. Er waren er die in een hol kropen of zich 
(achter een of ander. voorwerp) schuil hielden, (terwijl weer anderen) 
th uis bleven en op de zoldering (1) van hunne keuken klommen (”). 
, 
X 
292 (Nu) wordt (verder) verhaald van Mégantakâ en diens volgelingen. De 
een roofde kippen, een ander slachtte paarden, (terwijl) een derde eene 
koe den nek afsneed. Baret Boeld (?) (liet) een witte geït slachten. 
293 (Terwijl) de een bezig was om (de: geslachte dieren) aan stukken te _ 
hakken, kwam een ander hem (ongevraagd) aflossen. Deze maakte zich 
“meester van een poot, gene van een kop, (terwijl) een derde met de 
ingewanden ging strijken. Van braden of hooken was geen sprake (*). Zij 
begonnen zoo maar te eten, (de hoofden) zoowel als (hunne) manschappen. 
(1) poenapi een soort zoldertje of hangend rek boven den haard, waarop manden, potten, etc, 
worden bewaard. 
(2) Deze 2 laatste en de 3 volgende verzen staan alleen in HS, UI en zijn klaarblijkelijk 
door een lateren afschrijver tusschengevoegd, Het gewone slot van vs. 289 is voldoende: 
„Het landvolk wachtte niet maar ging aan den haal,.en vluchtte naar de hoofdstad, Hun 
vrouwen cn kinderen bleven niet achter. Allen lieten hun vee in den steek, zoodat de ossen en 
koeien (alleen) bleven”, 
(3) Bij beschrijvingen als deze, wordt de naam van den bevelhebber of van het vaderland der 
strijders vaak gebezigd om het geheele leger of eene afdeeling daarvan aan te duiden. Dat dit ook 
hier bedoeld wordt is mogelijk , maar niet waarschijnlijk. | 
(4) Sami Pwarà lahad-hapi: niets rook naar het vuur, of lett, „niets droeg het kenmerk (la- 
had = indruksel, spoor, teeken; oorspronkelijk, enz.) van vuur” m, a. w. alles werd rauw verslonden. 
