805 
304 
805 
306 
307 
— 165 — 
(aangezien) de prins van Malakka met al zijn volk tegen ons is uitge— 
trokken!’ Nu hernam de prins: „Wel, als het werkelijk waar is, dat 
Mégantakà herwaarts is gekomen, laat ons dan spoedig deze plaats ver 
laten (en hem te gemoet gaan). Wees maar niet bang!” 
Daarop zoende (hij) het lijk, terwijl hij sprak: „Ach, mijne godin, even— 
beeld van de goddelijke Ratih! wacht toch even op mij : zoo aanstonds ga ik 
u volgen, mijne verheven gebiedster! opdat ik bij u moge zijn 
en wij te zamen (*) het Paradijs bereiken, ingehaald door al wat schoon 
en lief is (?”. Daarop ging hij weg en verliet den tuin, alleen gevolgd 
door Sentoel, Beiden hadden geen andere wapens (3) bij zich dan hunne kris, 
De tuinwachters gaven er den vorst kennis van, dat de kroonprins den 
hof verlaten had, alleen door Sentoel gevolgd. De koning ontstelde toen 
hij dit hoorde 
en sprak tot de verzamelde hoofden: „Ziet, het jkwaad is over mij 
besloten! - Mijne vrienden, komt, spoedt u naar hem toe, en brengt den 
jongeling naar huis terug! Mocht hij niet willen, (maar) met geweld 
(verlangen) te vechten, 
(1) wakoendangan, Zie over koendang boven. 
(2) Hier wordt gedoeld op de dedard en dedari (of widijadard-i) mannelijke en vrouwelijke (volgens 
de Balineezen) hemelbewoners (dienende geesten), die de zielen der gelukzaligen aan de hemelpoort 
ontvangen, hen aan God voorstellen en voortdurend aan hun dienst verbonden blijven. Dat deze voor- 
stelling meer mohammedaansch dan balineesch is, en in geen geval overeenkomt met der Balineezen 
leer aangaande de toekomende dingen (zie o. a. het slot van de Djajäpranâ) behoeft niet gezegd te worden. 
Vergelijk Jav. wdb. bij widadari. Zie ook Manhungsel bij Bagoes in verband met vs, 233 noot 4. 
(3) Sangdjata, hier meer bepaald Jaus bedoeld. 
