— 185 — 
346 Nu slurpte zij de lucht (1) op, en terstond verhief zich de stormwind, 
die de mannen terugbracht en ze met al hun bagaadje zachtkens op den 
grond neerliet (2). De paarden, olifanten, wagens en kameelen stonden 
weer als voorheen in rijen geschaard. Al het volk was vol bewondering 
over de bovennatuurlijke macht van de prinses. n 
341 Soeng Tyaling riep nu zijnen mannen toe dat zij alarm zouden maken en 
de geweren doen flikkeren en weldra liet zich van alle kanten een oor- 
verdoovend geroep vernemen. De lieden van Malakka schrikten op toen 
zij het hoorden en haastten zich Mégantakàá te gaan zeggen, dat de vijand 
andermaal aanrukte. 
348 De prins werd woedend en beval zijnen bevelhebbers, zeggende: „Komt 
aan, stormt er met dolle woede op los! Laat er niet ééú van hen over- 
blijven; rijgt ze aan één en denkt (maar) dat gij aan het slakken steken 
zijt!”- Nu omhelsde hij het lijk en nam er afscheid van (zeggende): 
319 „Vaarwel, mijn allerliefste schat! mijne koningin! ik neem afscheid van 
u. Ik gevoel (dat ’tniet mijne schuld is) als ik nu eenzaam mijnen 
weg ga en u hier achterlaat, mevrouw! daar God ons reeds gescheiden 
heeft. Uwe Hoogheid heeft zich door vleierij (%) laten verleiden en toen 
gij tot bezinning kwaamt, hebt gij u zelven den dood gegeven” 
(1) Ai joesan. Ts dit joesd, ajoeswá leven (levensbeginsel), wind? Wij hebben dit woord hier 
door lweht vertaald, wat toeh de bedoeling schijnt te zijn. 
(2) Of: „en kwam de stormwind terug, die de weggedreven mannen, met al hun bagaadje aan- 
bracht,” 
(8) ná piholas: „getroffen door medelijden”, doch dit laatste woord hier in den zin van pelalijan 
(speelbal) of goeud, gelijk het vaak voorkomt. We zouden dus kunnen vertalen: „Uwe Hoogheid 
is betooverd geweest,” 
