— 187 — 
350 Dit gezegd hebbende verliet Mégantakà den tuin, gevolgd door al de 
leden van zijn geslacht. Onder weg. hieven allen het krijgsgeschrei aan. 
Weldra (had men) den tuin ver (achter zich). Toen de prins op de 
breede vlakte aankwam, was het reeds te laat om zich behoorlijk te 
wapen te stellen, (daar) het schieten en razen reeds op alle punten in 
vollen gang was. Ee 
851 De prinses (S’kar Kantjanä) was op hare hoede en begaf zich (zoodra zij 
den prins zag) naar het front, rijdende op een olifant. Méegantakâà zag 
“uit, en zette groote oogen op, toen hij eene beeldschoone vrouw gewaar 
werd, wier bekoorlijke gestalte, haar sprekend op de hemelsche Soeprabâ 
deed gelijken (1). Hij (haastte zich). 
852 zijn paard naar voren te brengen en op haar toe te rijden. Toen hij 
dicht (genoeg) genaderd was, begon hij (haar) op den vleiendsten toon 
(toe) te spreken: „Wel, mijne allergenadigste koningin! Wel zoo, is 
Uwe Hoogheid zoo uit de wolken op aarde neergedaald, om mij, 
953 uw beklagenswaardige slaaf, te komen bezoeken! Ik zag (lang) naar 
eene wederhelft om (2), maar zoo schoone vrouw heb ik (nog) nergens 
gevonden. Wat geeft het mij dat ik veel onderhoorigen heb, en mijne 
koninklijke schatten onmeetbaar groot zijn: goud, robijnen, diamanten 
en andere edelgesteenten van de kostbaarste soort, alles bij hoopen, 
zoodat er niets gemist wordt. 
LÄ 
(1) Zie over het naast den tekst gevoegde ugindarat de vorige bladzijde. 
(2) tauding, nwedergade, tegenpartij” als vaak in overdrachtelijken zin van echtgenoot, weder - 
helft bedoeld. 
