— 197 — 
370 Nu wordt andermaal verhaald van de strijders, die hunne bovennatuur- 
lijke vermogens tegen elkander beproefden. Mégantakà veranderde zich 
en (trad) als een ontzaggelijke reus, een berg gelijk, (te voorschijn). 
Hij had zeventien honderd hoofden, twee en dertig honderd handen en 
twee duizend beenen. 
371 Ook was hij met oogen als met zoovele sterren bezaaid; (hij droeg ze) 
op zijne borst, op den rug en op zijn hoofd: acht honderd oogen Gn het 
geheel). Hij zag er bepaald uit als eene zon. Zijne slagttanden (*), scherp 
als een (pas) geslepen zwaard, staken ver naar buiten en boven uit. 
Hij sperde den mond open, als wilde hij naar iets bijten. De prinses 
was echter op hare hoede, | 
372 en bezwoer haastig een’ zand- en kalkregen, die beiden (weldra) in 
dichte massa’s neervielen. Meégantakâ wilde er op in vliegen, maar, ter- 
wijl hij niets deed dan gillen en schreeuwen, draaide hij in een’ kring 
rond en kwam geen stap verder (®). Al zijne oogen waren spoedig geheel 
bedekt met stof (van de neervallende) enorme zand en kalkmassa. Hij 
sprak (daarom) nogmaals eene bezwering uit, (dat hij) als vroeger (mocht 
worden) 
313 en dra keerde zijne vorige gedaante terug. Het hinderde hem natuurlijk 
zeer, dat hij het onderspit (in dit tweegevecht) gedolven had, (waarom) 
hij andermaal een wensch prevelde en allerlei woeste (wezens) deed op- 
komen. De ditijd’s, danawa’s, tijgers en scnoel?s (*) bedekten (weldra) 
het veld, De prinses wonk (enkel) met het hoofd 
{ 
Ì 
(1) We vertalen hier slagttanden omdat van een’ reus of raksasà sprake is, die immer met groote 
naar buiten uitstekende slagttanden worden voorgesteld. Het hier gebezigde soja „krioest, steen (van 
een ring), juweel” wordt ook vaak van het oog gezegd. 
ER) masepoek —= stuiven, als een dikke stof, of rookwolk; tux doemadi moet zijn tan doemadé, 
wat door de Balineezen verklaard wordt door: dadija(nja), worden, gebeuren, het geschiedde, het kwam 
te gebeuren, enz.; Aanoeughroek „op iets toeschieten, op aanvliegen” heeft slechts één Hs; elders 
leest men daarvoor hanjoekoer „afweren, pareeren” of handpoekoer wat ons niet bekend is. 
(3) Djalan moeld ‘= „onbewegelijk, op de plaats zelve, zonder zich te verroeren”, lett: op de- 
‚zelfde of oorspronkelijke (plaats) loopen. 
(&) detijd en danawò ben. van démons of reuzen (zie wdb.); sexoek naam van een verscheurend 
dier op Bali alleen uit geschriften bekend. 
