398 
999 
400 
5 — 213 — 
Nu wordt er verhaald van de ziel der prinses, hoe zij met de godinnen 
Soeprabà en Lotamà (op weg ging) en in een oogopslag in den tuin 
aanlandde, waar allen regelrecht op het lijk van de prinses toeliepen. 
Zoodra het lijkkleed was weggerukt sprak Soeprabá (tot de ziel): Als 
’tU belieft: vaar nu in het lijk 
Sluit echter vooraf de oogen en zie naar niets om, want daar binnen is 
veel en velerlei, dat w ontroering of vrees zou kunnen veroorzaken!” 
De ziel bedekte haar gelaat en voer in het lijk. Op ’% zelfde oogenblik 
herleefde de prinses en stond weer geheel in hare vorige gedaante daar. 
Soeprabd en Lotamá spraken op beleefden toon (tot haar): „Vaarwel, Uwe 
Koninklijke Hoogheid! | 
Wij vragen verlof om naar den hemel te mogen terugkeeren” De prinses 
antwoordde met bewogen stem, terwijl hare oogen zich tot schreien 
zetten: „Ach, verheven godinnen! Ik verzoek U zeer, dat het U ook 
verder moge behagen om mij, arme en gefolterde, als Uwe dienstmaagd 
te beschouwen (?)! Bewijst mij toch de genade en komt mij met (elke) 
volle maan (%) eens bezoeken! f 
\ \ 
(1) soeloebin, njoeloebin: ergens in- of onderkruipen, ingaan. 
(2) mangakoe pandjak: lett: als zijn slaaf erkennen, iemand zijn slaaf noemen, 
(8) poernamd® = volle maan, de 15e dag der maan, een gewichtige bid- en offerdag voor iederen 
Balinees; zangken, dat ook elders in dien zin voorkomt, wordt verklaard door sedek = tijdens enz. 
