eo 
404 (Verder) wordt er niets uit den hof vérteld. Van S%ar Kantjand zegt het 
verhaal, dat zij nog altijd in de lucht (zweefde). Mégantaká (daaren— 
tegen) was naar beneden gedaald omdat hij zich afgemat gevoelde van 
den strijd. Ook werden zij door het ondergaan der zon (verhinderd om 
voort te gaan). Wij vinden hem dan ook reeds weer in zijne vorige ge— 
daante terug. De prinses Shar Kantyaná had intusschen besloten naar 
den berg Dabá Lekap terug te keeren, 
® 
405 en de hulp harer moeder te gaan inroepen. Zwevende vloog zij door 
de lucht, Onderweg ontmoette zij de schoone godinnen Soeprabá en 
Lotamd, (die haar) terstond (aldus) aanspraken: „Zeg, wie zijt gij, beeld 
schoone vrouw?” De prinses antwoordde met een vriendelijhen lach (U): 
„Om u te-dienen, Mevrouw! ik ben eene prinses der djin’s uit het land 
Djabà Lekap”’ 
406 De nimf Soeprabá hervatte op vriendelijken toon: „Ja wel, Uwe Hoog- 
heid! dan begrijp ik er reeds alles van (°). U wilt naar huis gaan om 
hulp bij uwe moeder te zoeken? Edoch, op die wijze zal Mégantaká 
nog in geen acht jaar overwonnen zijn, en wel omdat hij een djin tot 
zijn leermeester (®) heeft gehad. Dat hij zoo buitengewoon met boven- - 
natuurlijke vermogens begaafd is 
(1) Sita, gewoonlijk in de beteekenis van „de uitdrukking van het gelaat, kleur, gloed”, 
doch, alleen gebezigd, steeds „lachend”. Vergel. Jav, wdb. bij sasmitd. 
(2) ziskard en saniskard (hiet nog met tusschengevoegd pu) Kawi = alles, wat ook. 
(3) pagoeroean leermeester, onderwijzer; goeroe = vader. Evenals in vs. 254 en 255 wordt 
de liefdegod (sanghijang Hasmarä of Semarä en hier Hid& Semarä) ook op deze plaats als een dji, 
of altans als onder de djins wonende, voorgesteld, In zooverre djim door deze inlanders vaak met 
déwa wordt geliĳk gesteld, laat zieh dit wel verklaren. Minder duidelijk is echter, hoe de liefdegod 
hier met de bovennatuurlijke vermogens van den prins wordt in verband gebracht. Zie vs. 407. 
