— 219 — 
407 komt nergens anders vandaan, dan dat de verheven Semará vroeger zijn 
onderwijzer is geweest” Nu sprak de prinses Sekar Kantjaná: „Ach, 
Mevrouw! ga toeh voort mij Uw welbehagen te betoonen en mij deer— 
niswaardige het leven te schenken! Als mijn werk met een gunstigen 
uitslag bekroond wordt, dan zal ik later gaarne Uwe onderdanige diena— 
‘res (ja) al moest het zijn, de geringste Uwer slavinnen worden, (!). U 
kunt dan naar believen over mij beschikken !” 
408 De nimf Soeprahá hernam vriendelijk: „Ik zal U met alle genoegen een 
wapen aanbieden, waarmede gij naar goedvinden kunt handelen”, Dit 
zeggende trok zij haastig eene poedah en eene melattibloem uit het haar, 
(en sprak): „Daar, bedien u van deze (bloemen) als pijlen om er mêe 
te schieten. Is Uwe Hoogheid erg (2) boos op Mégantahá en (wenscht 
gi) hem te dooden, schiet dan op hem met deze poedak. (Is het U echter) 
alleen (te doen) om hem te binden, 
409 bedien U dan van de welatts. Morgen ochtend met het opgaan der zon (%) 
moet Uwe Hoogheid den strijd aanvangen en (mijne wapens) zullen hun 
doel geenszins missen”. De prinses sprak beleefd: „Om U te dienen, 
Mevrouw! Uw wil zal geschieden. Nu vraag ik verlof om naar bene— 
den, naar het slachtveld te mogen terugkeeren.” Soeprabà antwoordde 
op innemenden toon: „Ga uw gang en wees vooral voorzichtig !” 
(1) pawongan: het vrouwelijk personeel in het paleis, de slavinnen van vorstelijke personen. 
(2) petoet verklaard door sanget = zeer, erg, buiten mate; de gewone beteekenis schijnt anders 
te zijn: duidelijk, uitgemaakt, enz. 
(8) doewah pisan: één uur. Zie boven, 
