419 
420 
421 
— 2 — 
daar allen duidelijk zagen hoe hun heer de nederlaag geleden had, 74- 
titangedap gaf terstond een teeken met de hand en beval dat men zich 
zou onderwerpen en de wapens afgeven (!). Intusschen was Soeng Djaling 
haastig op Mégantahà toegeloopen, die daarop voor den kroonprins Hum 
bara Pati werd gebracht. Deze was zeer in zijn schik en sprak den 
gevangene aldus toe: | 
„Wel Mégantaka, puik der mannen, held der helden onder de zon! (?) 
wat is nu uw verlangen? Wenscht ge te leven of wilt ge sterven? 
In één dag zal zich dit nu moeten beslissen!’ _Mégantakhá antwoordde: 
„Met Uw verlof machtige vorst! ik bid U geer om vergiffenis: wil Uw 
knecht toch genadig zijn! Ik zal het nimmermeer wagen 
mij tegen U te verzetten of U (in eenig opzicht) ontrouw te worden. 
Zoo ik mij ooit weer jegens U, mijn vorst! misdraag, dan moge mijne 
nakomelingschap (3) ophouden onder de vorsten gerekend te worden, (en) 
als ik en de mijnen andermaal op aarde komen, dan mogen we ver- 
anderen in patikoenang (*, in glinsterend zand aan den oever der zee, 
of wel overgaan in een heirleger van bloedzuigers, slangen, wormen 
en pieren!” (Hambarà Pati hernam): „Welnu, als dat het geval is, 
(1) manjoengsoengang Jav. en Balin.: aan eem meerdere iets geven of vragen; overgeven. 
(2) lalanang, enz.: DE man (op aarde), man bij uitnemendheid, al wat het denkbeeld van man 
in zich vereenigt. 
(3) rawoeh ha poetoe bujoeté lett. „tot aan klein- en achterkleinkinderen…” 
(4) patikoenang moet zijn patikonang, waaronder de Balineezen allerlei onedele viervoetige die- 
ren verstaan. 
