443 
444 
445 
(1) 
@) 
(3) 
(4) 
(5) 
(6) 
edelen ? 
— 243 — 
dacht hij dat de vijand hem kwam zoeken, waarop de schrik allen zoo 
om het hart sloeg, dat zij het hals over kop, op een loopen zetten. 
Mannen en vrouwen zaten dra vol (!) schrampen en striemen, terwijl 
sommigen borst en, rug door de doornen werden opengescheurd. De 
koningin (bleef eindelijk stilstaan en) sprak: „Met uw verlof, mijn ko— 
ninklijke gemaal! ik bid U, laten we hier maar in eens sterven! Ik 
volg u (gaarne in den dood), want dit houd (ik) zoo niet langer uit: 
ik zit vol schrampen en striemen, 
terwijl mijn gezicht door de doornen geheel is opengereten” De koning 
haastte zich te antwoorden: „Het geschiede naar Uw verlangen, mijne 
vriendin! ik heb ook in het geheel geen moed meer.” Alde hofdames 
spraken: „Als de vijand komt, laat ons dan maar voorop gaan, o vorst! 
of we nu of later tot stof (?) vergaan, sterven moeten we nu toch 
eenmaal. Evenwel, zooals het Gode goeddunkt'!” 
Nu hielden allen stil onder een Soe/a{ri boom (3). De koning zat als we- 
zenloos daar, Hij rilde en beefde over het geheele lichaam en zag er 
zoo bleek wit als een doek (). Als de vijand (°) hem werkelijk was komen 
opzoeken, dan zou hij geen vin hebben kunnen verroeren: iemand, die 
zoo bang te moede is, weet zelfs geen vriend van een vijand te on- 
derscheiden (6). Ondesnehen was de Toemenggoeng bij den vorst aan- 
gekomen. (Zoodra) Zijne Majesteit (hem) zag 
tan hoesan = zonder einde. 
njanjad = gruis, stof, fijn zand. 
soelatri = naam van een’ bloemboom. 
tan patédja di. zonder glans, kleurloos; wit. 
bujd lett. kwaad, gevaar, onheil; gevaarlijk, enz, wat hier toch wel op den vijand zal doelen. 
fan w'roeh ratoe hoetamd: niet kennen een voornamen vorst? of: niet kennen vorsten (en) 
