
j 


— 245 — 
446 was hij uitermate verheugd, (en sprak tot den) Toemenggoeng:” Wel 
kom! mijn broeder! Zijt ge (eindelijk) gekomen! Hoe staat het nu 
gesteld met (ons) land?” De Toemenggoeng antwoordde: „Om U te 
dienen: het is alles wel met ons land! De prins Mégantakd is over— 
wonnen; mijn Heer! en heeft zich met lichaam en ziel aan Uwer Ma- 
jesteits Zoon overgegeven. 
441 Het is duidelijk gebleken, dat de goden U zeer genegen zijn met opzicht 
tot dien zoon (1), die uit den dood aan het leven is weergegeven. Er 
zijn gasten gekomen, die hem ter zijde hebben gestaan: lieden, boven— 
natuurlijk machtig in den strijd. Het zijn een man en eens vrouw van 
hoogen stand, met drie volgelingen bij zich, maar het is (bepaald) de 
vrouw, die zich bekwaam toonde in het gevecht en op het slachtveld 
hare bovennatuurlijke vermogens (heeft ten toon gespreid)” 
448 De vorst haastte zich teantwoorden: „Als dat het geval is, mijn broeder ! 
vertrekken we dan spoedig en keeren we naar de stad terug!” Daarop 
vertrok Zijne Majesteit (?) van daar. De koning en de koningin hadden 
in denzelfden draagstoel plaats genomen en waren beiden zeer verheugd 
van harte. Zij bereikten de stad te gelijk met de lieden van Malakka, 
die de koninklijke schatten () hadden afgehaald (£). 
(1) hatmadjd: kind, zoon (zie Jav, wdb.); Aatmadji zou dochter aanduiden en dan zien op de 
herleefde prinses Hambard Sari. We begrijpen dan echter uiet (gelijk de inlanders zich hierin 
gewoonlijk juist uitdrukken), waarom niet wantoe „schoondochter” in plaats van hatmadji gesehreven 
wordt. Om deze reden en ook met het oog op hetgeen volgt meenden we hier zoon te moeten vertalen. 
(2) sangawoeloen door „vorst” vertaald. Vergelijk hoeloe en hoeloen. 
(3) brand en radjd branä nl, de kostbaarheden ter betaling van de oorlogschatting. Vergelijk 
vs. 425. Ä 
(4) Hier eindigt de Mégantahá, altans we hebben hier een dragelijk slot en er is niets om ons 
te doen vermoeden, dat het oorspronkelijk gedicht nog verder zal zijn gegaan. Intusschen, daar elke 
dagteekening en verdere aanwijzing ontbreekt, kunnen we er niet voor instaan , dat niet later nog een 
vervolg op dit slot gevonden wordt. Het hier achtergevoegde naschrift uit de pen van een afschrijver 
is, gelijk men ziet, van zeer jongén datum en beslist dus voor niets. 
