— 24 — 
NASCHRIFT. 
Het gedicht Mégantahá. is hier ten einde: dit heb (ik) er slechts van ge- 
vonden; of het ‘kompleet is, dan wel of ‘er wat aan ontbreekt, is onzeker. 
Dit is een geschrift voor oefening van iemand, die onwetend en stomp van 
begrip is. Komen er misschien letters (of teekens) in te kort, doe ze er dan bij; 
wat er wellicht te veel is, doe er dat af; alleen, maak er u niet vroolijk over, 
(want dan zoudt ge het bewijs leveren) dat ge niet weet wat een ongeletterde 
is, en (toonen, dat ge zelf) alleen om een ander kunt lachen en niets meer, 
Als men eigenlijk goed nagaat, dan is er niemand op Bali, die (het fijne 
van de zaken) begrijpt; men weet er alleen over te praten: wat het ware 
aangaat, van de tienduizend is er niet éen, die het kent. (*) 
| Dit schrijven is voltooid op den dag Samistjard (zaterdag) van Kaliwon van 
de week Dienaran (°), den negenden dag van deze afnemende maan in de maand 
Dijest van het jaar 1189. () | 
(1) Gelijk men ziet heeft dit naschrift niets met de eigenlijke Mégantakâ te maken, maar moet 
‘tgehouden worden. voor eene ontboezeming van een der latere afschrijvers. Ook het opgegeven jaar- 
tal 1789, overeenkomende met 1867 van onze jaartelling, beslist niets voor den tijd, waarin dit ge- 
dicht vervaardigd is, _ S 
(2) of Koeningan, wat meer gebruikelijk is. 
(8) Zie over de balische tijdrekening de opgave bij Friederich en Notulen van het Bat. Ge- 
nootschap, Juni 1874, 
