mn IC) 
woord, Daarop reikte de Emngelschman een papier over, dat hij beweerde zijn 
lastbrief te zijn, doch “welk stuk niets anders mededeelde, als dat Samuel Fyre 
op den 22ster Maart 1781 tot luitenant was benoemd door Sir Edward Hughes. 
Den luitenant werd daarop aangeraden, om met zijn manschappen eenvoudig 
af te marscheren. 3 
Doeh nu begon deze hoog op te geven van zijne oorlogszuchtige voornemens. 
Ross werd dan ook inderdaad bezorgd voor ‘de rust der hulpelooze stad, 
te meer daar de luitenant en de grootste helft van zijne volgers, in staat 
van dronkenschap verkeerden. Daarenboven werd den Directeur op dat oogen— 
blik berigt, dat twee bataljons Sepoiĳs uit Chandernagoor tegen Chinsura op— 
rukten. Hij riep daarom, in het besef van zijn onvermogen, zijn slimheid te 
hulp, en verzocht den zeeofficier om wegens het late uur niet op eene verdere 
beslissing aan te dringen, nu rustig heen te gaan, en den volgenden. morgen, te- 
gen 6 uur, terug te komen. De Directeur zou alsdan den Raad beleggen en hem 
definitief antwoorden, De luitenant kon hiertoe slechts besluiten onder voor— 
waarde, dat de Directeur hem plegtig beloofde in den nacht geene nieuwe ver— 
dedigingwerken te zullen opwerpen, wat, om dit individu los te worden, hem 
werd toegestaan, terwijl de Engelschman van zijn kant zich verbond zijne man— 
schappen in toom te zullen houden. 
Hoe was nu de Engelsche marine er bijkans in geslaagd om den snel han— 
delenden Hastings den loef af te winnen? Op den der Julij had ook kapitien 
Stevens, van de MNymph, voor anker liggende te Calcutta, tijding ontvangen 
van kapitein Parr, dat de oorlog tusschen Engeland en de Vereenigde Provincieën 
was uitgebroken. Parr had eveneens berigt, hoe er reeds 4 hollandsche loods 
booten door hem genomen waren, en nog een andere zeilklaar te Chinsura lag. 
Kapitein Stevens verzocht daarop den Gouverneur-Generaal vergunning om een 
der loodshooten van de Engelsche Compagnie te mogen bemannen en dan de 
rivier op te zeilen, ten einde de hollandsche vaartuigen te nemen. Het verzoek 
werd toegestaan, en des morgens van den 3îe2 Julij, ten 10 ure, ligtte de 
loodsboot MNarbudda het anker en zeilde met de gewapende bemanning de rivier 
op tot Chinsura, waar, maar te vergeefs, een coup de main werd beproefd. 
Na het vertrek van den boven genoemden luitenant, keerde de Directeur 
Ross huiswaarts. Nog eenmaal kwam de Engelsche officier terug en begeerde 
den Directeur te zien. Wederom bij dezen toegelaten, deelde hij den Hollandschen 
gezaghebber thans mede, dat de Compagnies troepen uit Chandernagoor in aan— 
togt waren en stellig Chinsura zouden plunderen. Maar deze bedreiging ver- 
verschrikte Ross niet. „Ik ken de strenge tucht, welke onder de sepoij’s heerscht” 
luidde het antwoord en ten male ging de tweede luitenant onverrigter zake heen. 
Blijkbaar was diens pogen geen ander als om, met de verovering der plaats, 
de troepen der Compagnie voor te zijn, ten einde voor zich en de zijnen het 
aandeel in den buit te bekomen, hetwelk volgens Engelsche krijgsusantiën, na 
