eee 
Tegenover deze, in het algemeen gunstige bepalingen, staan echter anderen 
welke minder eervol voor de veroveraars zijn. Hoe langer zij de stad in hun 
bezit hebben, des te harder worden zij voor de bewoners en de maatregel waar— 
mede aan den overgangstoestand te Chinsura een eind werd gemaakt,en welke 
beneden medegedeeld zal worden, doet twijfelen of de humane handelwijze, welke 
in den eersten tijd na de verovering door de Engelsche gevolgd werd, zonder 
bijoog werken werd gekozen. \ 
Zoo bv. was de voorwaarde zeker hard te noemen, waaronder aan sommi— 
ge Hollanders (allen werden zij als krijgsgevangenen beschouwd) vergunning werd 
verleend om naar eene andere kolonie te vertrekken. Zij moesten zich niet alleen 
bij hun woord van eer verbinden geene wapenen tegen de Engelschen te zullen 
voeren, gedurende den tegenwoordigen oorlog, maar daarenboven nog voor 
10,000 ropijen borg stellen. Het is niet te betwijfelen of de klerk van Braam, 
door wien onder anderen zulk een verzoek werd ingediend, werd door dit be 
sluit, in zijn plan om Chinsura te verlaten, teleurgesteld. ‘ 
Nog inhumaner was de handelwijze van den schout bij nacht Sir Edward 
Hughes, kommandant van het eskader der K. Britsche Marine in O. I. Door 
eenige schepen van zijn eskader waren 9 Europeesche loodsen en stuurlieden van te 
Chinsura t? huis behoorende vaartuigen gevangen genomen, terwijl zij, even on— 
kundig van den uitgebroken oorlog als het Hollandsch bestuur, voor de monden 
van de Hougly kruisten. Dach niettegenstaande de tusschenkomst zelfs van den 
Engelschen Gouverneur-Generaal, weigerde Hughes deze lieden, die allen te Chin— 
sura hunne familieën hadden, op hun eerewoord te ontslaan. Allen bleven 
krijgsgevangen en werden naar Madras overgebragt. 
Tegenover dergelijke handelingen vol willekeur en geweld, waardoor elke 
verordening, welke toch niets anders was als een daad. van regtvaardigheid, 
den glans verkrijgt van een gunst, munt het waardig en onbaatzuchtig gedrag 
van Ross niet weinig uit. Chinsura redden kon hij niet. Doch wat hij doen 
kon deed hij, zonder te denken aan eigen belang, noch aan persoonlijk gevaar, 
door warme liefde gedreven voor het belang van de hem toevertrouwde onder 
danen. Te meer is dit te waarderen, daar het, bij den grooten afstand tusschen 
Chinsura en Batavia of het moederland, te wachten was, dat het bestuur der 
Compagnie, onder den indruk van het verlies, hetwelk zij leed tijdens Ross’ di 
recteurschap, weinig acht zou slaan op de, dikwijls met gering gevolg bekroonde, 
pogingen door dien bewindvoerder ten behoeve van Chinsura’s burgers aange- 
wend. Doch Ross maakte dergelijke bespiegelingen niet. Slecht en regt ging 
hij zijn weg. De geëmploijeerden in: Hollandsche dienst dankten aan zijn tus- 
schenkomst het behoud hunner bezoldiging en tevens zagen wij hoe door zijn 
invloed en hulp het particulier eigendom voor een deel werd gered. Als proeve 
van zijn bescheidenheid en van zijn moed vinde hier het volgend schrijven 
een plaats. 
