en 
„die ilk mij, schoon ik self geen regtsgeleerde nog pleitkundige ben, ofte im 
„mer sessie gehad hebbe in een collegie, welkers Jurisdictie zig tat het erimineele 
„extendeert, gegeven hebbe, om ware het mogelijk daaromtrent een begin van 
„reforme in te brengen, gelijk bij de civiele rol te sien is, dat men gedurende 
„mijn kort verblijf, meer werk als ooijt gemaakt heeft, om de zaken naar stijl 
„en practijeq te behandelen en beschrijven, waartoe ik mij niet ontsien hebbe 
„de moeijte ‘van nu en dan als schoolmeester t/ageeren, welke rol een Directeur, 
„die alles gaarne in een goede plooij ziet en brengen wil, niet voorbij kan 
„meermalen te speelen (1.7 
De stiefmoederlijke behandeling, welke de Bengaalsche Kolonie van de 
zijde der Compie ondervond, blijkt ook ten duidelijkste uit de wijze, waarop 
door ons kerkminnend voorgeslacht de eeredienst in Chinsura werd behartigd. 
Terwijl in O. Indië kerken en predikanten in vrij aanzienlijken getale waren aan 
te wijzen, bevond zich te Chinsura slechts één krankbezoeker, De openbare 
eeredienst bestond in het doen van gebeden, het voorlezen van predicatien en het _ 
zingen van psalmen. De andere natien, wien het niet aan predikanten en priesters 
ontbrak, zoowel als de Mooren en Heidenen, „dachten niet alleen maar zeiden zelfs- 
„openlijk genoeg, dat de Nederlanders zeer weijnig werk van de Religie maakten, 
„dewijl anders ten minsten wel een enkeld Sefwar in Bengalen zou worden 
raangehouden (?)” Geensinds had die kwijning der kerk haar oorzaak in den 
toestand der gemeente, Hoewel die gemeente te Chinsura vermoedelijk, als zoo 
menige conglomeratie van Europeanen in Indië in vroeger en later tijd, zeer kalm 
zal geweest zijn voor alles wat geen finantiele belangen raakte, was zeker toen 
ter tijd, dogmavrees nog niet tot dogma geworden. De kerk stond onaange— 
vochten en was naar aller oordeel in den tijd. De kwijning had een andere 
oorzaak. Zij was weder gelegen in vrees bij het bestuur der Comp’. Men 
duchtte het misnoegen der Moorsche regenten, die welligt niet gaarne zouden 
zien, dat de Christelijke religie in die landen progressen maakte. Daarbij 
kwam nog andere kleingeestigheid, zoodat zelfs, terwijl op dit gebied alle eigen 
krachten ontbraken, eenen Deeuschen missionaris geweigerd werd, op ’s Compi“ 
gebied te arbeiden. Men meende wellicht den vreemdeling niet genoeg onder 
controle te kunnen houden. Tot verontschuldiging van het bestaande zou men 
kunnen aanvoeren zekere vrees voor predikanten. In het tropisch klimaat werd 
het vuur van hun heersch- en bemoeizucht niet gedoofd. Zoo zij ijverden was 
het maar al te vaak zonder verstand. Het verleden heeft daarvan talrijke 
voorbeelden aan te wijzen en dat in dit feit, zeker voor een deel, de verklaring 
van den toestand te Chinsura te zoeken valt, die veronderstelling wordt gewet— 
(1) Taillefert, Memorie bl. 150, x 
(2) Taillefert, Memorie bl, 143, 
