== Bl == 
tigd doordat men aldaar de aanstelling van een predikant wel wenschelijk 
achtte, maar onder voorwaarde, „dat hij gesubordineerd zou worden aan de 
wetten en ordres van de locale overigheid en tevens een man ware die reden 
„verstond en zig niet te ver liet leiden door onberaisoneerde ijver of zugt om 
„bij de papieren te pronken met een groot getal naam Cristenen, die, schoon in 
„staat om in goed portugeesch bij weege van het doen van belijdenis op de 
‚moûige vraagstucken tantwoorden, van het wesentlijke van de godsdient ge 
„heel onkundig en niet in staat waren in de vulgaire, bij hen alleen ver— 
„staande taal, de minste rekenschap van hun geloof te geven” (U. 
Bij zulk een staat van zaken was weinig te verwachten van het minder 
personeel. „Groote onkunde, ijverloosheid en onverschilligheid omtrent het werk 
yvan hun departementen werd bij zeer vele gevonden” Hen raadsel is het, 
hoe er nog ordelijk eenig werk gedaan werd, want zelfs een behoorlijk register 
van de ingekomen brieven uit Batavia en de Hooglijsche orders werd gemist. 
Tuillefert beklaagt zich dan ook over de moeite, welke het hem kostte deze zaak - 
in orde te brengen. Toch deed hij in deze zijn best en colligeerde, volgens 
zijne mededeeling, voor ieders speciaal departement, de orders, resolutien en ge 
bruiken, met bijvoeging van hetgeen buitendien volstrekt noodig was, om de 
dienst der Compie en wat daarop betrekking had, een behoorlijken voortgang 
te doen hebben. Niet minder leed die diepst schade, door dat bij velen de 
hebbelijkheid was ingeslopen, om het werk van hun beroep aan anderen over 
te laten en zich meer te bemoeijen met zaken, opgedragen aan anderen. Het 
kon niet anders of „het respect en ontzag” voor hoogeren in rang, leed bij 
zulk een staat van zaken evenveel schade als de dienstijver. 
Gemis aan tucht werd vooral gevonden onder het militair Element der ko 
lonie. Omtrent den innerlijken toestand van het leger der Comp;e is, naar wij 
meenen, nog weinig medegedeeld; dit wettige de vermelding van den toestand 
te Chinsura. Het garnizoen aldaar zal niet bijzonder groot geweest zijn, doch 
moet met het oog op het gestipuleerde door Olive in 1759 na zijne overwinning 
op de Hoogly, ook niet te klein worden geschut. Onmogelijk valt ook de waar 
heid te constateren van des Directeurs beweren, „dat niets wat den militair 
jregtvaardig toekomt en hij met reden verwachten mag, hem werd onthouden.” 
Gaarne hopen wij het beste. Zekerheid echter bestaat omtrent het feit, dat het 
hoog noodig was, deze dienaren tot hun pligt terug te brengen, want zij kenden 
regel noch band. Maar men sloeg daartoe een verkeerden weg in. Men meende 
aan het garnizoen meerder vrijheid te moeten verleenen, opdat door de dienst 
te veraangenamen, de desertie, welke zoo gemakkelijk was, voorkomen worden 
zou. Blijkbaar werd deze maatregel niet ontworpen in het brein van een 
officier die kennis had van soldatenkarakters. Het gaf dan ook niets, Desertie 
(1) Taillefert, Memorie bl, 143, 
