„Mijnheer ! 
„UwBEd. zeer gehoorsame nederige dienaren.” 
volgen-de handteekeningen van Chinsuras raadsleden. 
„Hoogly, den Tden Augustus 1795.” 
Het waren thans bange dagen, welke van Citters doorleefde. Onzeker wat 
in de toekomst zijn lot zou zijn, van zijn inkomsten schier geheel beroofd, hier— 
van alleen verzekerd, dat zijn volharding hem het vooruitzigt op de welwillend—_ 
heid der overheerschers had doen verliezen, ging hij daarenboven nog gedrukt 
door de vrees, dat de door hem ingestelde poging om het grootste deel van ’sComp® 
goederen te redden mislukken en die mislukking hem in oneer bij vriend en 
vijand brengen zou. Van Citters, door Chinswra’s verleden geleerd, had naauwe— 
lijks berigt ontvangen van den verwarden en dreigenden toestand in het Va- 
derland, of hij had begrepen dat onder de slagen in Zwropa aan zijne landgenoten 
toegebragt het weerloos Chinsura allereerst zou lijden. Wat bleef den physiek 
zoo zwakken bewindhebber over dan te vertrouwen op zijn slimheid? Opdat 
dan ook bij een eventuele overrompeling niet alles wat 's Comp eigendom was, 
den vijand ten buit zou worden, had hij zijn boeken en wel speciaal die over 
Junij 1795, zóó ingerigt dat het hem doenlijk zou zijn „het Eng. Gouvernement 
„een rad voor de oogen te draaijen en voor hun gezigt en navorsching te ver— 
„bergen wel vier vijfde gedeeltens van de schat, welke op dat tijdstip in Ben 
„ale van de E‚ Maatschappij gevonden wierd (1.” 
Door zijne wel overlegde en handig uitgevoerde plannen, had hij dan ook 
de voldoening, dat, ofschoon op den noodlottigen 27ste" Julij, het totaal der ge— 
nerale «restanten Sa. rop. 450,408,19,8 beliep, het grootste deel dier gelden uit 
des vijands handen gered werd. Had wan Citters meerder zekerheid gehad om- 
trent de gebeurtenissen in de Nederlanden, de nu resterende som zou nog kleiner 
geworden zijn. Hij moest echter alleen afgaan op losse geruchten. De Gouv. 
Gen. Stone zorgde ers wel voor, dat de laatste nieuwspapieren niet verder 
kwamen dan Calcutta. Van Citters, onzeker van hetgeen hem boven het hoofd 
hing, vreesde, door te veel te doen, alles te zullen verspeelen. Doch, moest 
hij gelden den vreemdeling in handen-laten, wie zal hem den lof onthouden 
van gedaan te hebben wat hij kon in zulk een hachelijk tijdsgewrigt, alle 
verantwoording, zoowel tegenover zijn wettige overheden als tegenover zijn 
machtige aanvallers, op eigen schouder ladend. Hij begon met van den se— 
cretaris en kassier D. A. Overbeek uit diens kleine kas in de groote over 
te nemen twee laks Sa. ropijen — f 250,000. In stilte werd die som bij war Citters 
aan huis gebragt, en nu, terwijl de gelden in de directie bleven, nam hij, 
opdat het den schijn hebben zou, alsof dit kapitaal niet meer aanwezig was, 
daarvoor 2 wisselbrieven in triplo, ieder 100,000 Sa. rop. groot. De wissels 
(1(_ Van Citters, Memorie 
