oe 
„dat onmiddellijk verdienen genomen te worden voor het behoud en de rust dezer 
„nederzettingen (1). | 
„In de eerste plaats vermeld ik de verschillende raden en magistraatspersonen, 
jaan wien, te Chinsura, onder het Hollandsche Gouvernement, de regtsbedeeling 
„en de politie waren toevertrouwd. 
„Deze waren: 
1, De raad van Politie, bestaande uit den Directeur als president en 
acht leden. | 
Dezen raad vermeld ik het eerst wegens zijne waardigheid, hoewel de Di- 
recteur en de Raad geen ander regterlijk gezag uitoefenden dan over de dienaren 
der Compagnie. Zij konden deze beboeten wegens eenig misdrijf tegen de Com-_ 
pagnie gepleegd, als ook wegens schending van de orde en rust. Waren de over- 
tredingen te groot om alleen met boete gestraft te worden, dan moesten de over— 
treders crimineel vervolgd worden voor den Raad van Justitie,door den Fiscaal. 
Had de Raad van Politie eenmaal een boete opgelegd, dan kon de Fiscaal 
geen verdere vervolging instellen wegens hetzelfde delict, voor den Raad van 
Justitie, maar stond het den beleedigden vrij een civiel proces om vergoeding 
aan te vangen, | EA 
In elke zaak, onverschillig van welken aard, was de Directeur verpligt het 
gevoelen van alle leden te hooren. Hij kon echter, op eigen verantwoordelijkheid, 
zich aan de uitspraak van de meerderheid onttrekken en zelfstandig haudelen. 
2. In sommmige opzigten moet de Directeur, die alleen het commando 
had overde militaire magt en alzoo een vrij aanzienlijk politiek vermogen, ook 
nog beschouwd worden als de hoogste regterlijke magistraat, hoewel ‘hij niet 
vele regterlijke bedieningen vervulde. 
Hij had een soort van controle over den Raad van Justitie. Niet,dat men 
bij hem in appel kon komen, maar als er bewijzen van onregt of dwaling aan 
het licht kwamen, kon hij revisie gelasten, of de leden van den Raad uit 
hunne betrekkingen ontslaan, totdat het gevoelen gehoord was van den Gou- 
verneur Generaal en den Raad te Batavia. Hij moest, in zulk een geval, aan 
den Raad van Justitie de redenen ontvouwen, waarom hij tot deze uitersten 
overging. Deze controle steunde zoowel op bevelen uit Batavia, als op den last, 
waarbij de Directeur werd aangeschreven en geauthoriseerd het-hoogst gezag 
uit te oefenen over de dienaren en onderdanen der Compagnie, en zorg te dragen 
voor eene goede bedeeling, zoowel van het crimineel als van het burgerlijk regt. 
De lastbrief van den heer Ross is in Bijlage A hier achter meêdegedeeld. 
(1). Wij deelen alleen het rapport mede omtrent den toestand van het regtswezen te Chinsuray die 
te Chandernagoor behoort hier niet, en het voorstel van Chambers verliest alle heteekenis omdat het 
niet of slechts voor zeer korten tijd in werking trad, 
